حسام بابتسامة : حد يمسح ذكرى حلوة كده ..قومى قومى ياللا اغسلى وشك عشان الاكل على وصول
الاكل فعلا وصل وقعدوا اكلوا وليلى عملت شاى فى مطبخ الشالية وقعدوا يشربوه فى البلكونة واحمد نام بعد ما اكل من التعب
حسام : لما صحيتك كنتى بتحلمى ، كنتى بتحلمى بايه
ليلى شردت بعينها ناحية البحر وقالت : حلمت انى بغرق تانى
حسام : وكنتى بتقولى ايه ، انتى كنتى بتتكلمى بسرعة اوى
ليلى : مش فاكرة ، بس اللى فاكراه ان حسن كان واقف فى وسط البحر ونده عليك وقاللك الحق ليلى ياحسام
حسام بفضول :
ولحقتك
ليلى : انت اصلا كنت شيلتنى وطلعتنى من الماية بس انا ماكنتش مقتنعة انى طلعت وحاطة فى دماغى انى لسه بغرق
ليلى وحسام سكتوا شوية وبعدين قالت : بس تعرف ..حسن كان شكله حلو اوى ووشه منور وبيبتسم ، حتى لما ندهلك تلحقنى ..ماكانش بيندهك وهو مخضوض او بيزعق ، تؤ كان زى مايكون بيحكى حدوته واللا بيحكى حكاية بهدوء وبالراحة
حسام هو كمان بص ناحية البحر وابتسم وقال : الله يرحمه، انتى عارفة انك كنتى اخر حاجة وصانى عليها قبل مايسافر اخر مرة ، وحتى اخر مكالمة بينا برضة وصانى عليكى
لبلى بفضول :
انت قلتلى على اللى قبل مايسافر ، لكن عمرك ماحكيتلى على المكالمة دى
حسام : كانت ليلة الحا*دثة ..ايامها لو تفتكرى كان عندى قضية مهمة وكنت بتاخر ، بس ليلتها بعد الشغل ، كنت خلاص بلم حاجتى عشان اروح ، لقيت حسن بيتصل بيا وقعدنا اتكلمنا وهزرنا شوية وبعدين قاللى
فلاش باك
حسن : الا هو انا لو طلبت منك طلب تعمله واللا هتقل عليك
حسام : رقبتى يا سيادة النقيب
حسن : هحولك فلوس على تليفونك ..عاوزك تعدى على السيدة نفيسة وتديها لواحد هناك اسمه ……
وتقوله حسن باعتهوملك واعتذرله انى ماروحتش بنفسى عشان ظروف شغلى
حسام : مين ده ياحسن
حسن : ده راجل بركة وبيساعد يتامى وانا دايما بحب اروحله واقعد معاه وكل شهر بساهم باللى ربنا يقدرنى عليه ، بس لو استنيت على ماتيجى معاد اجازتى هبقى طولت عليه اوى
حسام : ماشى ياعم حسن ، بس مش كنت تشركنا فى طيباتك
حسن : اديك اشتركت اهو ياعم ، ولو فى مرة ربنا قطع عادتى ابقى اوصلها انت
حسام بحب : ربنا مايقطعلكش عادة يا ابو احمد وترجع بالسلامة ياحبيبى
حسن :
بمناسبة احمد ، خد بالك من ليلى ياحسام ، ليلى امانة فى رقبتك هى وابنى ، اوعاك تسيب الشر يطولهم وانت واقف تتفرج
حسام : شر ايه يابنى بس ، ربنا يبعد عنك وعنهم كل شر
حسن بتنهيدة : غدر الاحبة مايداويه اطبا ياحسام
عودة من الفلاش باك
ليلى باستغراب : كان يقصد ايه بكلامه ده
حسام طبعا مش هينفع يقوللها انه كان يقصد امه وانه مات وهو زعلان منها فقام ودخل الشاليه وهو بيقول : مانتى عارفة …حسن الله يرحمه كان دايما بيحب يهزر
ليلى :
طب انا عاوزة اروح للراجل بتاع السيدة نفيسة ده
حسام : ليه
ليلى : عاوزة اوصل اللى حسن كان بيعمله
حسام بابتسامة : ماتقلقيش ، موصول وعمره ما انقطع
……………………
عند نوال
و كانت قاعدة فى شقتها بتتفرج على التليفزيون وكان فيه فيلم ان حد كان متضايق من البطلة فخلاها وقعت من على السلم وانصابت جامد فى دماغها ، ساعتها نوال بينها وبين نفسها : ياما نفسى انزلك زيها كده على جدور رقبتك يابنت سهام ، بس تنزلى خلصانة وتطلعى من الواقعة على قبرك
محمود دخل من برة :
السلام عليكم
نوال وهى بتتعدل : وعليكم السلام
محمود راح ناحية اوضته فقالتله : مش جعان اعمللك عشا
محمود : لا
نوال : طب اعملك حاجة تشربها
محمود : لا
نوال قامت راحت ناحيته وهى بتحاول تخليه يميل من تانى ناحيتها : هو مش كفاية لحد كده بامحمود ، احنا داخلين على اربع سنين دلوقتى واحنا زى الاغراب ، هو عشرتنا الطويلة دى كلها ماتشفعليش عندك ، انسى بقى ، كانت غلطة ، ووزة شيطان وراحت لحالها ، وادينى اهوه من ساعتها وانا طوع ايديك
محمود فضل واقف باصصلها وهى بتتكلم لحد ماخلصت وبعدين قاللها :
تصبحى على خير يانوال ، ودخل اوضته وقفل الباب فى وشها بعن*ف ، وده خلى غلها من ليلى يزيد وتصميمها على اذيتها يكبر جواها لدرجة انها بقت عمالة تخطط فى طريقة تخلصها نهائى من ليلى ومن بعدها امها وشيطانها مصورلها انها لو ماتت كل حاجة هتتصلح ، علاقتها بجوزها وبحسام ، وبتمنى نفسها كمان انها هى اللى تربى احمد وتطبعه بطبعها
…………………..