ا : فى ايييه فهمييييينى فيروز : ف .. ف.. ف.. فاااااااااااااااااااار فهد : ايه و هنا خرج الفار من الاوضة على بره من جنبهم هنا فيروز مسكت فى رقبة فهد و صرخت من الخوف و سرت كهربا فى جسد فهد أول ما اقتربت منه فيروز و كأنه اول مرة بنت تقترب منه و كمان فيروز ترتدى القليل فهد فاق من سرحانه على صريخها فهد : أهدى ده فار افتكرت حد اتهج*م عليكى روحى البسى ايه ده
فيروز للحظة بصت لنفسها و اتسعت عينها لما شافت أنها واقفة كده و جت تجرى على الاوضة لقيت فار تانى و من الصدمة فيروز حتى مش عارفة تصرخ أو صوتها يطلع و بتجرى من اوضتها لقيت فهد شالها فهد : انتى ناوية تلفى فى الفيلا و انتى كده ولا ايه فيروز بصوت يكاد يطلع : فى .. ف. فار تانى فى الاوضة فهد و هو طالع بيها جناحه : طيب أهدى انتى بترتعشى كده ليه
فيروز : نزلنى انت رايح فين فهد : أهدى مش هتح*رش بيكى اكيد فيروز : بقولك نزلنى اصلا عيب اقف قدامك كده نزلنى فهد : عيب ايه انتى مراتى و دخل بيها الجناح و نزلها على السرير و هنا فيروز لفت نفسها بالملاية و نزل اوضتها و فتح الدولاب و بص بخبث و جاب لها بيجاما ستان شورت و طلع ادهلها فيروز و هى مغطيه حتى رأسها بالملاية فهد : فى ايه يا فيروز مش هاكلك يعنى
فيروز : حط الهدوم عندك و امشى فهد ساب الهدوم و خرج فيروز بصت فى البيحاما و مبقتش عارفة تعمل ايه و مش هتعرف تروح اوضتها تجيب لبس تانى علشان خايفة و اضطر تلبسها و لفت الملاية و نزلت لقيت فهد قاعد اول ما رفع رأسه ليها فضل يضحك فهد : حضرتك جاية من شقة مفروشة فيروز : نعم فهد : اصل انتى لافة نفسك بملاية شوفى جبت فى البيت ستات بعدد شعر راسى بس اول مرة واحدة تنزل من جناحى بملاية زيك و اقترب منها فهد
فهد : انتى لابسة حاجة تحتها فيروز : ابعد عنى يا فهد و ادخل اوضتى جيب لبس كويس اللى انت جيبته ده ميتلبس اصلا فهد : و الله حضرتك ده اللى عندى و مش هفضل ادور عندك الاوضة لو عايزة حاجة ادخلى فيروز : طيب ممكن تجيب حد ينضف الاوضة مش هعرف انام فيها فهد : حاضر ممكن ننام بقى صوت صريخك صحى الشارع كله فيروز : هو أنا منعاك متنام
فهد : و انتى هتنامى فين فيروز : معرفش هنام هنا فهد : ممكن تنامى معايا لو حابة فيروز و هى بتضم الملاية عليها : لاء شكرا فهد : بذمتك هبص لعيلة زيك بقى أنا كنت بلعب بستات لعب مش قا*تل نفسى علشان اتحر*ش بيكى يعنى فكى و عدى يومك فيروز فى سرها : رخم و مستفز فهد : سمعتك و هعدهالك بمزاجى و فهد طلع جناحه و فيروز رمت الملاية و نامت على الكنبة و نامت فهد نزل شالها و كانت نايمة زى الملائكة
فهد فى سره : ليه بعديلك لسانك الطويل و ليه لحد دلوقتى مش عايز اقرب*لك يا فيروز ليه حاسس بحاجات كتير يا فيروز اشمعنا انتى أنا بسببك بطلت أسهر و عمالة اهتم بيكى يا ترى هتعملى ايه تانى و شالها حطها على السرير و حضنها زى الاطفال و نام ________________________________________ عند عشق عشق عمالة تعيط معتز : أنا عملت ايه بتعيطى ليه دلوقتى عشق بصله و بتعيط معتز : قولتلك متعيطيش انتى مع راجل مش عيل
عشق : أنا بكر*هك عايز منى ايه ليه عملت كده معتز : اللهم طولك يا روح يا بنت الناس أنا جتلك اهو و عايز نتكلم فى ايه مش عجبك حاجة عشق : طيب فهمنى ايه اللى حصل يومها أنا مش فاكرة حاجة معتز : مظنش تقدرى تستحملى احكيلك ايه اللى عملته يا عشقى عشق بصت لمعتز نظرة كلها حزن و خذلان و انك*سار معتز : متبصليش كده أنا كان ممكن مجيش و مكنتيش هتشوفى وشى تانى لو وقفتى على شعر راسك
عشق : حرام بقى انت دخلت حياتى د*مرتها و حتى مش حاسس بتأنيب الضمير معتز : أنا عندى ليكى حل عشق : حل ايه معتز طلع ورقة من جيبه معتز : ده عقد جواز هتمضى عليه و ممكن ابقى اوثقه و يبقى جواز رسمى بس مش دلوقتى عشق : أنت بتقول ايه أنا اتجوزك انت معتز : ايه مش اد المقام يا عشق هانم عشق : انت لو اخر راجل فى الدنيا أنا عمرى ما هبقى مراتك و لو ليلة واحدة فاهم أنا هوديك فى داهيه يا معتز
معتز : ده اللى عجبنى فيكى خر*بشتك يا قطة عشق : اطلع بره أنت لو فكرنى ضعيفة و هرضى زى ما فهد عمل فى فيروز اختى تبقى بتحلم معتز : افتحى موبايلك كده عشق : افندم معتز : افتحى موبايلك شوفى اخر رسالة اتبعتتلك ايه الصعب عشق فتحت فونها و كان فيديو ليها عشق نزلت دموعها و هى بتتفرج غصب عنها و وقع الفون فى الارض من صدمتها و كسوفها
معتز : لسه برده مش عايزة تمضى عشق : ليه يا معتز ليه حرام عليك تعمل كده معتز : اقولك الصراحة علشان عجبانى و انا الحاجة اللى تعجبنى بتبقى ليا فاهمة عشق مسكت الورقة منه و…… __________________________________________ فى الصباح فيروز بتفتح عينيها بنعاس لقيت فهد قاعد جنبها بيلعب فى شعرها و بيتاملها فيروز : أنا ايه اللى جبنى هنا انت بتعمل ايه يا حيو*أن