ملاك : يعنى هنفضل نتقابل كدة من غير ما حد يعرف لحد امتى انا حاسة اننا بنعمل حاجة غلط لأننا بنعملها من ورا اهلك و من ورا الناس
كريم : يا حبيبتى هو انى احبك دا غلط
ملاك : طب انت مش هتقول لأهللك و تخطبنى او تتجوزنى
كريم : يا حبيبتى اكيد هعمل كدة و لكن كل حاجة فى وقتها
ملاك : طب تفتكر اهلك هيوافقوا انك تتجوز واحدة زى ولا لا
كريم : اكيد يا حبيبتى هيوافقوا دول ميقدروش يرفضولى طلب و لو موافقوش انا هعمل اى حاجة علشانك
ملاك :
انا بحبك ااوى
كريم : انا اكتر يا ملاكى
فى الوقت دا و فى اللحظة دى كان فى حد واقف و شاف كل حاجة و كان فى صدمة شديدة يا ترى مين دا
استنوا كدة اقولكم مين و لا بلاش هقولكم عشان انا بحبكم و مش عايزة ازعلكم
الشخص دا كان شريف فكرينوا
تعريف بسيط تانى عن شريف للناس الى نسيوا
( شريف يبقى ابن الزوجة الاولى لنحيب السابعى و يكون اخ وليد و متجوز و عندو عيلين توأم ) نرجع تانى للقصة
شريف و هو فى صدمة تامة : كرييم
كريم : شريف انت بتعمل ايه هنا
ملاك : استاذ شريف
مشى كريم عند شريف و شدوا بعيد عن ملاك
شريف : ايه يابنى الى انت بتعملوا دا
كريم : انا بحبها يا شريف
شريف : يا راجل عليا انا الكلام دا انا عارف انك مش بتاع حب و الكلام دا عايز ايه من البنت دى…دى مش من مستوانا ولا تتفعك
كريم : عارف يا شريف عارف بس انا بحبها ااوى و استحالة اتخلى عنها
شريف :
ايوة بس انت لو فعلاً بتحبها لازم تقول لأبوك و امك و تجوزها عيب الى انت بتعمله دى مهما كانت زى اختنا دى بتشتغل عندنا و دذ زى امان. عندنا
كريم : حاضر هقولهم بس مش دلوقتى كل حاحة ليها وقتها
شريف : ماشى انا هصبر و مش هقول لحد بس اتمنى انى الوضع دا ميدومش كتير
كريم : حاضر
شريف : اه و لو الوضع دا فضل كتير انا مش هسكت و هقول لأمك و ابوك
كريم : ماشى يا عم متقلقش الوضع دا مش هيدوم كتير
شريف : انا واثق فيك
سابو شريف و مشى و كريم كان مضايق انو شافوا
رجع كريم لملاك
ملاك : ايه الى حصل
كريم : متخفيش انا اتصرفت هو مش هيقول حاجة طلما وضعنا دا مش هيدوم كتير و انا بقولك اهو ثقة منى احنا مش هنفضل كدة كتير
ملاك : بجد يا قلبى
كريم : بجد يا ملاكى
و نسبهم بقى يحبوا فى بعض بلاش تطفل على الناس عيب كدة و كمان عشان السناجل يعنى
فى اليوم التالى ملاك واقفة بتنضف فى القصر و فى واحد بيقربها و بتفرج عليها من بعيد لبعيد
و بيقول لنفسه لا يا غبى مينفعش انك تحب واحدة شاغلة مينفعش انت نسيت وصية والدك لازم اتجوز ليلى لازم و سابها و مشى الحلقة الخامسة من قصة “حب الأكابر” جزء من الحلقة السابقة……
فى اليوم التالى ملاك واقفة بتنضف فى القصر و فى واحد بيقربها و بتفرج عليها من بعيد لبعيد
و بيقول لنفسه لا يا غبى مينفعش انك تحب واحدة شاغلة مينفعش انت نسيت وصية والدك لازم اتجوز ليلى لازم و سابها و مشى و فجاااااااءة
_________________________________________
و فجاااااءة ملاك و هى بتتضف فى القصر اغمى عليها وقعت فى الأرض كلهم سمعوا صوت حاجة اتهبدت كل الى فى القصر لقوها واقعة فى الأرض
نجيب (الوالد) : كريم طلع البنت دى فى اى اوضة و اطلب الدكتور اما نشوف جرالها ايه دى التانية
كريم :
حاضر يا بابا
خدها كريم طلعها فوق فى اوضته و اتصل بالدكتور جه الدكتور و كريم طلعوا كريم عندها الدكتور شافها و كشف عليها
كريم بقلق : مالها يا دكتور
الدكتور : لا هى كويسة خالص هو بس شوية ارهاق فى الشغل و كمان هى مش بتأكل كويس انتم مش بتأكلها و لا ايه
كريم : لا طبعاً يا دكتور
الدكتور : طيب بس هى هتحتاج شوية راحة بس
كريم : ماشى يا دكتور شكراً ليك جداً
الدكتور :
العفو دا شغلى
وصل كريم الدكتور لحد الباب و نادى على سامية
كريم : سااامية سااامية سامية : ايوة يا استاذ كريم
كريم : اعملى اكل للبنت الى فوق دى الدكتور بيقول مش بتأكل اما نشوف اخرتها ايه ( هو عامل يعنى انو مش هاموا و لا هو يعرفها يعنى )
سامية : حاضر هقول لى سنية تحضر اكل ليها
كريم : ماشى و خليها تجيب الأكل على اوضتى لأنى البنت هناك
سامية : حاضر يا استاذ كريم
كريم سابها و مشى طلع عند ملاك قاعد جنبها مستنياها تصحى
صحيت ملاك
ملاك بصوت تعبان شوية : ا..ا.اانا ف..ين
كريم : اهدى يا حبيبتى انتى فى اوضتى
ملاك اتخضت من كلامو و قامت بسرعة قعدت على السرير
ملاك : ايه اوضتك انا بعمل ايه هنا
كريم يا غبية انتى متفهميش غلط انتى اغمى عليكى تحت و انتى بتنضفى و حبتك هنا و جبتلك الدكتور و قالى شوية ارهاق و قلة اكل…مش بتأكلى ليه يا ست هانم
ملاك و هى مبتسمة : مش فى وقت اكل
كريم : لا ازاى لازم تآ…
هنا دخلت سنية بالأكل فسكت كريم
كريم حطى الأكل ها يا سنية
سنية :
حاضر يا استاذ كريم
كريم (بعد ما سنية مشيت) : يلا يا ستى الأكل اهو
ملاك : لا مليش فس مش عايزة اكل
كريم : ايه مليش نفس دى لازم تأكلى و عايزانى اكلك زى العيال
ملاك :
و ايه يعنى من حقى ادلع عليك شوية
كريم جاب الأكل عشان يأكل ملاك
و كفاية تطفل على الناس بقى و كمان انا براعى مشاعر السناجل اكمنى منهم و بتحرق و انا بكتب الكلام دا =D نرجع لقصتنا بقا
________________________________________
خدت ملاك حوالى اسبوع اجازة مرضية من الشغل و بعد الأسبوع فى اول يوم فى الشغل
سامية : ملاااااك ملاااك
ملاك :ايوة يا فندم
سامية : استاذ كريم عايزك فوق فى مكتبه
ملاك : عايزنى انا
سامية : ايوة يلا روحى بسرعة
ملاك :
حاضر
طلعت ملاك المكتب عند كريم
ملاك : ايوة يا استاذ كريم فى حاجة
كريم : استاذ ايه متقوليش استاذ دى خالص
ملاك : حاضر يا قلبى
كريم : بحبك يا ملاكى
ملاك : و انا كمان بحبك ااوى
و فضلوا يدلعوا فى بعض لحد ما حد شافهم ايوة عرفت ليلى شافتهم لأنها كانت جاية تفسخ الخطوبة بشكل رسمى
ليلى و على وشها علامات التعجب : كريم انت بتعمل ايه مع الزبالة دى
ملاك : ااصل….
لقيت كريم سابها و مشى و حرى على ليلى
كريم :
ليلى استنى بس هقولك حاجة ليلى : عايز ايه تانى يا بتاع البنات يا قليل الأدب
كريم : انتى فهمانى غلط
ليلى : والله فهماك غلط طب قولى الصح بقى يا استلذ كريم
كريم :
انتى اتخيلتى انى ممكن احب الزبالة دى انا بس كنت واخدها وسيلة عشان ابينلك انى بعامل اى حد نفس المعاملة دى انتى ديماً كنتى بتتخنقى نعايا بسبب معاملتى للناس كمان انا كنت عايزك تتضايقى و تغيرى عليا بس عشان اعرف ارجعلك ( بصوا يا جماعة عارفة انو سبب مش واقعى شوية و لكن المهم انوا استخدام ملاك كوسيلة عشان يرجع لليلى و دا كانت اول خطوة من خطتوا نرجع تانى للقصة )
ليلى : طب و انا ايه ال. يخلينى اصدقك
كريم :
مكنتش خليت ماما تطلب منك انك تيجى انا اصلى عارف انك مش بتكلمينى ولا بتردى عليا و لا حتى كنت عايزة تشوفينى
__________________________________________
فلاش باك كدة…
كريم راح لمامتو فى اوضتها
كريم بيخبط على باب الأوضة
كريم : ممكن ادخل
سميرة : اتفضل ادخل يا كريم
كريم : ماما كنت عايز اطلب منك طلب
سميرة : اتفضل يا كريم
كريم : كنت عايزك تتصلى بى ليلى و تقوللها تيجى عشان نفسخ الخطوبة رسمى
سميرة :
طبعاً ( ملحوظة هى وافقت و هى فرحانة عشان الورث اصل جوزها بيقولها كل حاحة فكانت عارفة اللى مكتوب فى الوصية )