سمر:ربنا يهنى سعيد بسعيدة ياستى طيب ودلوقتى
فرح:لالا الحمد لله ربنا يخيلوهولى انا بحبه اوى ياسمر بجد بحبه اوى
سمر:
ايه يابت اتهبلتى ولا ايه
فرح:من زمان يااختى
سمر:طيب شريف عمل ايه اما جاسرعامله كده
فرح:هيعمل ايه مشا على طول اصلا مكنتش واخدة حريتى وهو موجود
سمر:بس انتى غلطتى لما حاولتى تخلى جاسر يغير عن طريق شريف
فرح:والله هى جت كده ثم انا اصلا مش عارفة ماله ومالى ورايا فى كل حتة مع انى قولتله انى بحب جاسر بس جاسر مرة سالنى ان ممكن اكون حكيت لحد عن علاقتنا فى الاول
سمر:وانتى حكيتى لحد
فرح:كلهم كانوا عارفين يوم ماتعبت ثم ازاى احكى لشريف ده عن حاجة تخصنى
سمر:طيب قوليلى الفرق بينه وبين جاسر
فرح: مفيش مقارنة اصلا انا مش بركز مع اى حد كفاية عليا جاسر
جاء صوت من خلفها:انتى تلعبى بيا انا يافرح
صرخت فرح:شريف سمر:الوو فرح فى ايه
شريف:وانا قلت انك هتعرفى انا بحبك ازاى طلعت انا وسيلة عشان تخلى جاسر باشا يغير عليكى مش كده
فرح:شريف اطلع بره بلاش تعمل مشاكل
اقترب منها بعيون شرسة:المشاكل كده كده هتحصل عارفة حبيب القلب فين دلوقتى عند اروى هانم خطيبته القديمة وبيرجعوا ذكريات الحب القديم
فرح:اخرس خالص متجبش سيرته
شريف:
بتحبيه اوى كده لدرجة انك مش هتصدقى انه بيخونك
فرح:ملكش دعوة احنا احرار مع بعض
هجم عليها:وانا كمان حر
سمر:فرح فرح فى ايه
كانت تسمع فرح تصرخ بشدة
اغلقت الهاتف وطلبت جاسر راى الرقم اغلقه ظل هكذا حتى بعثت له برسالة
الحق فرح امسك الهاتف:سمر فى ايه
سمر :فرح ياجاسر كانت بتكلمنى وفجاة شريف هجم عليها الحقها بالله عليك
اسرع يخرج من شاليه اروى التى وقفت امامه تمنعه من الخروج
مش هتخرج من هنا غير لما نتفق
جاسر:”ابعدى من اودامى
اروى :مستحيل قبل ما نتفق
جذبها من شعرها والقاها
على الارض:قلت ابعدى
اسرع يجرى كالبرق سمع صوت صراخ فرح من الداخل حاول كسر الباب لم يستطيع صرخ باعلى صوته:”شررررريف
دخل رامى وريم وجدوا جاسر على نفس الحالة
خرج متجه الى نافذة الغرفة وجد شريف وهو يحاول الاعتداء على فرح كسر زجاج النافذة وهجم على شريف بكل غضب الدنيا يكيل له باللكمات القوية فى وجهه وبطنه وشريف يصرخ من الالم
جاسر:والله فى سماه لااخليك تكره اليوم اللى اتولدت فيه
ظل يض*ربه بكل قوة وعنف وفرح تبكى بشدة دخل رامى من النافذة ايضا وفتح الباب واخرج فرح وهى تبكى احتضنتها ريم
وجاسر مازال يض*رب شريف حتى امسكه رامى
خلاص ياابيه خلاص
جاسر:اطلع بره ياكلب هتقلك ياشريف هقـ,ـتلك
خرج شريف غاضبا متجها الى شاليه اروى
جاسر:رامى شوفه راح فين
رامى:ليه
جاسربغضب :قلت شوفه راح فين
امسك فرح يحتضنها بقوة:حبيبتى خلاص ربنا ستر
امسكت به وهى تشعر بخوف شديد:جاسر انا خايفة اوى
جاسر:لالا ياحبيبتى متخافيش انا معاكى اهو …..
ريم اعمليها ليمون
ادخلها الى الغرفة واخذ يفرك يدها بكفيه
حبيبتى خلاص والله ما حد هيقرب منك تانى
فرح ببكاء شديد:جاسر متسبنيش عشان خاطرى
ضمها بقوة:طول ماانا جنبك اوعى تخافى
ريم:الليمون اهو اشربى وهدى نفسك الحمد لله ربنا ستر
جاسر:ايوه الحمد لله
دخل رامى اليهم جاسر:ها يارامى راح فين
رامى الشاليه اللى جنبنا
جاسر:كنت متاكد خدوا بالكم من فرح ثوانى وراجع
فرح بجزع:لا ياجاسر خليك معايا
جاسر:حبيبتى انا معاكى ثوانى وراجع
امسك هاتفه وطلب احد الارقام
جاسر:زياد باشا حبيبى فينك ياراجل
زياد:حبيبى ياجسورةموجود يامعلم اخبارك ايه
جاسر:الحمد لله بس عايزك فى خدمة
زياد:امرنى ياباشا
دقات سريعة وكثيرة على باب شاليه اروى التى كانت مع شريف فى سرير واحد
شريف:انتى مستنية حد
اروى:لا طبعا قبل ان تكمل الجملة هجم عليه رجال كثيرة
اروى:انتوا مين
اجاب احدهم:مباحث الاداب يا حلوة
قوم اقف يااض نطقها احد الظباط لشريف فى قسم الشرطة
وجد شريف صديقه سامح قادما اليه:شريف ايه اللى حصل
شريف:مش وقته ياسامح جبت المحامى
اشار لرجل معه:ايوه الاستاذ
استطاع المحامى اخراج شريف بكفالة مالية كبيرة وذهب مع صديقه سامح الى بيته
سامح:ممكن تحكيلى ايه بقى اللى حصل
قص عليه شريف كل شئ من البداية حتى لحظة القبض عليه
سامح:اقل حاجة يعملها معاك انا لو مكانه كنت قتـ,ـلتك
شريف:
ليه
سامح:ليه تصدق انك بجح يعنى تقولى بحبها ووراها فى كل حتة وببقى مبسوط وهى معايا وبتغير عليها منه لاوفى الاخر تسمع كلام واحدة حقيرة زى دى وتحاول تعتدى على واحدة ملهاش ذنب فى حاجة انت اللى غلطان اما تبص لمرات ابن خالتك اللى انت بنفسك كنت بتقولى انه اغلى عليك من شهاب اخوك تبقى ايه ياشريف غير خاين
شريف:كفاية ياسامح كفاية ان تعبان وعايز انام
سامح:اهرب اهرب بس خد بالك لو اذيت جاسر او مراته تانى انا بنفسى هضر*بك عشان تفوق
ظل شريف ليله يفكر فى الذى فعله كيف استسلم لسم الافعى اروى كيف طاوع الشيطان
واحب فرح وهى متزوجة ومن من اقرب الناس اليه جاسر الذى يعتبره شقيقه الاكبرفيارب التوبة يارب اعنى
انتهت القرية السياحية وعاد الجميع الى القاهرة
ناهد:حبايبى حمد لله على السلامة
سلم عليها جاسر وقبل يدها:حبيبتى وحشتينى اوى
ناهد:وانتوا كمان وحشتونى اوى ازيك يافرحتى وحشتينى
فرح:وانتى كمان ياماما وحشتينى اوى
ناهد:طيب يلا يلا بسرعة غيرم هدومكم وتعالوا نتغدى
اليوم هو موعد خطوبة تامرعلى رضوى حبيبته الذى طالما تاجل موعد خطوبتهم بسبب عدم زواج جاسر اقيم الحفل فى احد الفنادق الكبيرة جاءت ندا واقتربت من جاسر:جاسرحبيبى وحشتنى ونظرت لفرح فى تحدى
جاسر:اظن عيب تقولى كده لراجل غريب
ندا:ايه ده هو انت غريب ده انت ابن خالتى عادى يعنى
فرح:لا مش عادى واتفضلى
بقى عند مامتك اصل تلاقيها قلقت عليكى يلا ياقطة
ندا :ايه ده وانتى مالك ابن خالتى وانا حرة معاها
فرح:وجوزى محبش اى واحدة زيك تقرب منه
ندا: جوزك جوزك ازاى على ورق مش كده، بااى
فرح:ايه ده هو الكل عارف ان جوازنا كان على ورق مخدتش بالى انها نزلت فى الجرايد
قبل جاسريدها:حبيبتى احنا احرار سيبى اللى يقول يقول محدش له عندنا حاجة
شعرت بدوخة خفيفة فامسكت راسها
جاسر:ايه ياحبيبتى مالك فى ايه
فرح:مش عارفة ياجاسر دايخة شوية
جاسر:انتى بقالك كام يوم اكلك مش مظبوط اكيد ده السبب
فرح:اه اكيد
مريومان وكان موعد عزومة اهل رضوى خطيبة تامر فى البيت كانت رضوى وريم يجلسان مع فرح فى غرفتها يضحكون ويتسامرون فى اشياء كثيرة
ريم:بصراحة يارضوى كلنا قلنا مفيش واحدة هتستحمل جاسر بس فرح عملت المستحيل
رضوى:طب قوليلى يافرح عملتى ايه مع جاسر
فرح:ايه يابنات عملت ايه كل الحكاية انه كان محتاج حب محتاج حنان جاسر طيب اوى صدقونى بس ممكن حاجات تحصل تخليكى تشك فى كل اللى حواليكى
رضوى:امممم ياعينى على الحب ياولاد
غمزت فرح لريم:ايه رايك نقيم عليها الحد
ريم:موافقة كده
فجاة هجموا على رضوى بض*رب خفيف
شعرت فرح بدوار يسيطر عليها
وفجاة سقطت
ريم:فرح فرح قومى
رضوى:ايه اللى حصل
ريم:مش عارفة رضوى معلش اندهى لماما وانا هطلب جاسر
رضوى:حاضر
ريم:الوو جاسر
جاسر:ايوه ياريم عارف معاد الغداء والضيوف جاى اهوو
ريم:لا ياجاسر فرح تعبانة
جاسر:تعبانة مالها فى ايه
ريم:مش عارفة كانت قاعدة معانا وفجاة اغمى عليها
جاسربقلق:طيب طيب انا جاى اهو مش هتاخر اطلبى الدكتور ياريم
ريم:حاضر حاضر
بعد وقت ليس بكثير حضر الطبيب وكشف على فرح وخرج للجميع:مبروك ياعاصم بيه جايلك اول حفيد فى عيلة البحيرى
صدمة لحقت بالجميع فكيف تكون حامل ومازال زواجهم على ورق
الطبيب:خير ياعاصم
بيه فى حاجة
عاصم:ها لالا يادكتور متشكرين اوى…..
مع الدكتور ياتامر
كانت ندا ووالدتها حنان حاضرين فى الفيلا وقت الكشف على فرح
حنان:معقول كده لالاجاسر ميستهلش كده ابدا حتة عيلة تضحك عليه
عاصم:كفاية ياحنان احنا مش لوحدنا اهل رضوى بره مش عاوزين مشاكل وكلام وسلام
ناهد وهى تبكى:ليه يافرح ليه طيب ازاى دول مسافرين محصلش حاجة
حنان:اه وشريف كمان كان مستغرب ان كل واحد نايم فى اوضة لوحده
ندا :معلش بقى ياطنط هى اصلا مش من مستواكم الله اعلم اللى فى بطنها ابن مين
فى نفس اللحظة حضر جاسر وجد الحزن يخيم عليهم ظن ان فرح اصيبت بمكروه
جاسر:فى ايه فرح
مالها
لم يتحدث احد وظلوا صامتين حتى تكلمت ندا
الست فرح المحترمة حطيت راسك فى الوحل ياجاسر الست فرح طلعت حامل ياجاسر قولى بقى حامل منين
جاسر:ايه حامل
ناهد:ايوه ياجاسر احنااتاكدنا لازم نعرف ابن مين ياجاسر
نظر اليهم جميعا بغضب وتركهم وصعد لغرفة فرح
جاسر:حبيبتى انتى حامل
فرح:ايوه ياحبيبى مش كان نفسك فى نونو
جاسر:انا فرحان اوى يافرح ربنا مايحرمنى منك ابدا
فرح:بس فين ماما محدش جه ولا حاجة
جاسر:دلوقتى كلهم هيطلعوا ياحبيبتى بس انا هنزل واجى على طول
فرح:خليك جنبى
جاسر:متخافيش ياقلبى راجعلك تانى
نزل جاسرالى الاسفل وجدهم جميعا يجلسون بعدما غادر اهل رضوى
ندا:جاسر لازم تتطلقها دى جابتلك العار
حنان:ايوه ياحبيبى لازم تتطلقها
ندا:طبعا دى واحدة استغفر الله محدش عارف العيل ده ابن مين
عاصم:كفاية كفاية جاسرهتعمل ايه
وقف جاسر امامهم خلع سترته وشمر ذراعيه ووقف امام ندا
وفجاة صفعها على وجهها
صرخ
به الجميع:جاسر
عاصم:انت اتجننت ازاى تعمل كده
جاسر:عشان محدش فى الدنيادى يجيب سيرة مراتى على لسانه بربع كلمة
ندا وهى تبكى:مراتك شوف مراتك اللى جبتلك العار
جاسر:شكلك محتاجة قلم تانى
حنان:هى حصلت ياجاسر روح لم مراتك الاول
جاسر:انا مراتى مفيش زيها بنتك دى متجيش فيها حاجة
واحب اقول للجميع والكل سامعنى فرح حامل فى ابنى
دهشة اصابت الجميع
عاصم:انت بتقول ايه
جاسر:بقول الحقيقة فرح حامل منى ابنى من صلبى يعنى فرح مراتى اودام ربنا واودام الناس واى حد يتكلم فى شرفى هقطع لسانه
ناهد:يعنى دخلتم
جاسر :ايوه ياماما من
يوم خطوبةاكمل
ناهد تبكى بفرحة :طيب مقولتش ليه ياحبيبى
جاسر:عشان دى حاجة تخصنى انا وفرح مش لازم الناس تعرف وانتى يااللى اسمك ندا لو جبتى سيرة فرح تانى هقطعهولك فاهمة
عاصم بفرح:خلاص خلاص ياجاسر اطلع لمراتك وخد بالك منها انا عايز حفيدى يطلع شديد لجده
جاسر:حاضر ياحاج
احتضنه عاصم:الف مبروك ياجاسر ايوه كده بيتنا يبقى فيه عيال
جاسر:اوعدك ياحاج كل سنة اسلمك عيل خرجت ندا وحنان من البيت بعصبية
جاسر بسخرية :ابقوه تعالوا
الحلقه التاسعه صعد جاسر لفرح وجدها امامه تبكى بعد ان سمعت كل شئ
جاسر:فرح انتى هنا من امتى
فرح:من زمان اوى
جاسر:حبيبتى دول اغبي…….
وضعت اصبعها على شفتيه:كفاية اللى انت قلته مش هعوز حاجة تانية
قبل اصابعها بابتسامة:طيب يلا يلا على السرير
ضمها بذراعيه:شوفى ياستى انا نفسى فى بنوتة حلوة كده زيك واسميها فرح
فرح:
كل اللى يجيبه ربناكويس ياحبيبى
بدات تظهر علامات الحمل على فرح كانت تنظر لنفسها فى المرآة باستنكرار:ايه ده شكلى بقى صعب اوى
اتاها جاسر من خلفهايضمها بذراعيه:اومال يعنى هتخلفى ازاى مالازم بطنك تكبر يلا بقى هنتاخر عايزين نلبس عشان الناس اللى جاية
فرح:بس تصدق حلوة فكرة رضوى انها تعمل الفرح فى الجنينة
جاسر:بس انتى بصراحة عاملة شغل تحفة اضاءة وورد وزينة جميل اوى
فرح:اعمل ايه مش حبيبى منعنى من الشغل اعمل ايه بقى
جاسر:انتى اتجنتنى ازاى تروحى الشغل بمنظر بطنك دى افرضى اتخبطى ولاحاجة ولا العمال يمشوا يتفرجوا عليكى وانتى عاملة كده اهوو…… وقلد مشية
الحوامل
فرح:تصدق شكلك حلو ولاانت بتعمل كده…… بس انا مش بعمل كده
جاسر:طيب يلا بقى هنتاخر
اقيم فرح تامر فى حديقة الفيلا وكانت حفلة جميلة فرغم بساطتها الا انها كانت مميزة بالعروسين المتحابين
سافر تامر ورضوى لقضاء شهر العسل وترك جاسر وحده فى الشركة بصبحة اكمل
كانت ندا تجلس مع صديقتها روزى فى النادى وهى فى منتهى العصبية
روزى:ممكن تهدى بقى يعنى هتعملى ايه خلاص اتجوزوا وخلاص
ندا:ابدا ياانا ياهى بقى دى تاخد جاسر منى انا لازم اعمل اى حاجة واتجوزوا حتى لوبقيت زوجة تانية
روزى:امممم واللى يخليه يتجوزك تعملى ايه
ندا بلهفة:اعمل اى حاجة بس ازاى
روزى:هقولك
دخلت ندا لمريم فى غرفتها وهى تبكى
مريم:ندا فى ايه
ندا :مريم انا فى مصيبة يامريم
مريم:ياساتر يارب مصيبة ايه
ندا:انا كنت بحب واحد اتعرفت عليه فى النادى وفضلنا مدة مع بعض قالى انه بيحبى وهنتجوز لحد ما…….
مريم بترقب:لحد ايه …… حصل بينكم حاجة انطقى
ندا بخوف:ايوه يامريم قوليلى اعمل ايه
مريم:انتى اتجنتى وازاى تعملى كده ….
هو مين وبيته فين
ندا:طلع نصاب ضحك عليا اسمه مغيره واتقابلنا كذا مرة فى شقة وطلعت مفروشة وعرفت انه كان ماجرها
مريم:يادى المصيبة يادى المصيبة وهتعملى ايه دلوقتى
ندا ببكاء:مش عارفة يامريم مش عارفة
مريم:شهاب لازم يعرف
ندا:لالا مينفعش هيقتـ,ـلنى
مريم:اومال هتسكتى روحى انتى اوضتك واما يرجع ربنا يحلها
عاد شهاب من عمله وجد مريم متوترة :مالك يامريم فى ايه
مريم:شهاب عايزة اقولك على حاجة بس عشان خاطرى امسك اعصابك
شهاب:فى ايه يامريم اتكلمى انا كده قلقت فى ايه
قصت عليه حديث نداما ان انتهت حتى خرج سريعا الى غرفة ندا
التى اغلقتها خوفا منه
شهاب:افتحى ياندا افتحى يافاجرة ليه كده حرام عليكى ليه
حنان:ايه ده فى ايه
شهاب:فى ان بنتك جابتلنا العار يامى بنتك المحترمة تربيتك غلطت مع واحد من غير جواز
حنان:اخرس بنتى مستحيل تعمل كده
شهاب:لا عملت واساليها
حنان:لالا ندا افتحى ردى علينا
ندا:من خلف الباب :لا مش هفتح عايزين تمـ,ـوتونى
شهاب:ده انا هشرب من دمك هقـ,ـتلك
مريم:خلاص ياشهاب اهدى بس
شهاب:اهدا…..
اهد ازاى لازم نشوف حل فى المصيبة دى
بعد عدة ايام من فعلتها هذه جلست مع امها
حنان ببكاء:كده كده يانداتعملى كده طيب نعمل ايه دلوقتى مش حرام عليكى
ندا:غصب عنى ياماما اصله….. اه ادانى منوم وانا معاه فى العربية وحصل اللى حصل
حنان:طيب اسمه ايه
ندا بتوتر:وهيفيد بايه اسمه
حنان:يعنى مش نسال عنه يمكن يكون موجود
ندا:اسمه …. عزت …. عزت احمد هو ده كل اللى اعرفه
حنان:وده هيفيد بايه …..
طيب عنوانه
ندا معرفش انا قابلته فى النادى وبعد كده عرفت انه مش عضو يعنى محدش يعرفه
حنان:طيب هنتصرف ازاى فى المصيبة دى
ندا:مش عارفة ياماما ماانا لو الاقى حد يتجوزنى شهرين تلاتة وبعدين نتطلق هيبقى عادى
حنان:ايه البجاحة بتاعتك دى ومين ان شاء الله اللى هيرضى يتجوزك بعد مصيبتك دى
ندا:ايه رايك فى…… جاسر
حنان بصرخة:مين جاسر انتى اتجننتى
ندا:ليه بس ابن خالتى وهنتجوز شهرين تلاتة وبعد كده نتطلق
حنان:بعد اللى عملتيه فى مراته هيرضى ازاى
ندا:يا ماما دول شهرين تلاتة عشان لو حد اتقدملى يبقى عارف انى كنت متجوزة
حنان بشك:ندا لتكونى بتعملى كده عشان تتجوزى جاسر
ندا:لالا ابدا يعنى اضحى بسمعتى عشان اتجوزه مستحيل …..
بس انتى خدى راى شهاب
حنان:اشوف وربنا يستر
شهاب:لالالا ياامى ازاى انتى عايزانا نتفضح
حنان:واحنا كده مش هنتفضح اهو يتجوزها شهرين تلاتة وبعد كده يطلقها لو جالها عريس يبقى عارف انها مطلقة
شهاب بتفكير:وافرضى رفض يبقى ايه الحل
حنان:انا هكلم خالتك وهى هتقنعه انا عارفة
شهاب:انتى حرة اعملى اللى انتى عاوزاه
ذهبت حنان الى ناهد فى الفيلا وجلست معها وتحدثوا كثيرا وتركتها وذهبت وناهد ظلت فى حيرة شديدة كيف تواجه جاسر بذلك
اخبرت عاصم بكل شئ
عاصم:انتى بتقولى ايه مستحيل يحصل جاسر مش هيتجوزها مش ابنى اللى يشيل مصيبة غيره
ناهد:طيب
هنعمل ايه كام شهر بس ياعاصم ويطلقها وتبقى اودام الناس كانت متجوزة
عاصم:عندك ابنك قوليله وهو حر