فى احد الاحياء البسيطه حيث يعيش ابطال قصتنا
غزال يارب مشفهوش يارب مشفهوش
رعد بصوت رجولى رايحه فين
غزال وهى تضع يدها مكان قلبها
غزال سلاما قولا من رب رحيم انت بتطلعى منين يا جدع انت
رعد ببرود مين السلم هكون طلعلك منين المهم انتى رايحه فين الوقتى
غزال بضيق وانت مالك كل شويه تسالنى رايحه فين وجايه منين لتكون جوزى وانا ناسيه
رعد پغضب غزال لمى نفسك وانطقى رايحه فين السعادى
غزال بتوتر رايحه رايحه الجامعه
رعد بسخرية وفى جامعه يوم الجمعه مش بتبقى اجازة بردو ولا انا ناسى
قاطع
مشاحنتهم صوت هاتفها الذى يرن
غزال فى نفسها هو يوم باين من اوله مكنش وقتك خالص
رعد پحده وغيره مين كتكوتك دا
ثم امسك حجابها بقوة
رعد پغضب انطقى لاما ورحمه امى لاډفنك مكانك دلوقتى قال كتكوتى قال
رن الهاتف مرة اخرى ففتح رعد مكبر الصوت
معاز ايه يا قلبى مش هتيجى يلا انا مستنيك بقالى ساعه فى المطعم
رعد بغيرة خليك مستنى عندك يا ابن انا جايلك اهو
معاز پخوف مين معايا
رعد عملك الاسود يا كتكوت
ثم قفل الخط فى وجهه وك\سر الهاتف
غزال بدموع تليفونى الايفون حرام عليك بااابا لسه شايره
رعد پغضب غزززز
الاب حسام انت مستعجل كدا لي يبنى مش كنت قلت لما تخلص الجامعه هتتقدم دا لسه فى سنه اولى
رعد
بهدوء خير البر عاجله وانا طالبها فى الحلال واتمنى منك توافق يا عمى
حسام وانا موافق انا مش هلاقى احسن منك لبنتى ېخاف ويحافظ عليها بس الرأى الاول والاخير لبنتى انا مش هغصبها عل حاجه
رعد بابتسامه خبيثة طبعا يا عمى طبعا
غزال پغضب انا هتجوز هركليز دا مستحيل عل جـ,ـثتى يحصل
من\ار بتحذير غزال
غزال اسكتى انتى كمان انتى مش علشان اخته هتقفى فى صفه نفسى بس اشوفه واقص شعره الى فرحان بيه دا واديله بوكس يجيب اجله
رعد اه وايه كمان
غزال متقليش انه ورايا
من\ار لا وراكى من ساعتها وانا
عماله احذرك من الصبح
غزال متنسيش تقراى الفاتحه عليا يا من\ار
من\ار من عنيا
رعد پغضب ايه شغل الاطفال ال بيحصل دا! بت يا من\ار امشى من هنا بدل ما تكون نهايتك زى صاحبتك
من\ار انا كنت ماشيه اساسا
غزال اه يا واطيه عيله قليله الاصل بصحيح
رعد بصيلى يا ام كتكوت
غزال بضيق نعم
رعد هتوافقى على الجواز ورجلك فوق رقبتك والا
يتبع