سالى:الا قوليلى يا سلمى هو انتى مش معاكى شهادة ولا بتغنى وبس فى الحفلات
احست سلمى انها تحاول اثا*رتها ويمكن ان يكون باتفاق مع جودى فقد علمت من جنا انهم اصدقاء جدا
سلمى:وماله انى اغنى مش غلط مدام بحترم نفسى
سالى:وبتروحى ديسكوهات وكده
سلمى بعند:
انا محبش اروح اماكن مشبوهة
سالى :ايه مشبوهة يعنى ايه ……دول احسن ناس بتروح الديسكو واولاد ناس
سلمى:ممكن اولاد ناس بس مش محترمين نفسهم ولا محترمين اهلهم …
حنين:وانتى مالك انتى ومال الاماكن دى ربنا يعفينا
سلمى:اه والله ياحنين شباب طايش ومش شايل هم حاجة
سالى:وانتى بقى عاقلة ومش بتروحى الاماكن دى اومال بتغنى ازاى
سلمى:لاانا مش بغنى وبس لا وبركب خيل وبلعب شيش كمان
بهيرة:شيش ايه يا ولاد بتاع البلكونة
انفجروا جميعا فى الضحك فقال هاشم:لاياماما بلكونة ايه دى لعبة كده بيلعبوها بالسيوف
بهيرة:يالهوى سيوف ايه …….وانتى ياسلمى بتلعبيها ازاى يابنتى
دى خطر
سلمى:ههههه لاياماما مش خطر ولا حاجة ثم انا بحبها اوى
هاشم:على فكرة ادهم ابن خالى بيلعبها برضه وعامل ركن فى البيت عندهم بيلعب فيه مش كده ولا ايه ياجاسر
جاسر:اه ادهم محترف اللعبة دى
حنين:خلاص سلمى تلعب مع ادهم ونشوف مين هيغلب
جاسر:نعم ازاى يعنى
سلمى:وايه المشكلة اى حد ممكن يلعبها
جاسر:اه وممكن يلمسك وانت بتلعبوا مش كده
احست بغيرته من كلم\اته البسيطة فارادت ان تضغط عليه اكثر
لاطبعا محدش بيلمس حد اللعب كله بالسيف ………ثم لو ادهم ده بيعرف يلعب ايه المشكلة
نظر اليها بغيظ:عن اذنكم ورايا شغل
كتير
تركهم وغادر وارادت سالى كمال ما بداته:بس مقولتيش معاكى شهادة ولا محو امية
نظروا اليها ب\ ولكن سلمى كانت فى منتهى الهدوء:ومالهم اللى معاهم محو الامية احسن كتير من ناس معاها شهادات متعلقة على الحيط او يروحوا الجامعة يهزوارا ويضيعوا فلوس اهلهم من غير فايدة وعلى فكرة ……..انا دكتورة بيطرية مش معايا محو امية ولا حاجة
سالى :ياااى بيطرى يعنى حيوانات وكده ايه ده مش بتقرفى
سلمى:ههههه ليه يعنى ثم انا اللى اخترت المجال ده بارادتى لانى حابة كده
قامت سالى :عن اذنكم ورايا محاضرات كتير سلام
غادرت وتركتهم فالتفت بهيرة الى سلمى:معلش ياحبيبتى
متزعليش …..
سلمى:لاابدا يا ماما انا مش زعلانة ربنا يهديها
مر حوالى اسبوع ولا يوجد جديد استفزاز من سالى وجاسر يحاول اثا*رة غيرتها باى شكل
ذات صباح كانت تجلس مع حنين فى غرفتها فارادت ان تخرجها من جو المنزل الذى لاتخرج منه ابدا
سلمى:حنين ايه رايك نخرج شوية
حنين:ايه لاياسلمى مش هخرج
سلمى:ليه بس الجو حلو اوى تعالى نقعد فى الجنينة اللى هناك دى شكلها حلو اوى ……تعالى عشان خاطرى
حنين:لاياسلمى مش عايزة حد يتفرج عليا
سلمى:على فكرة بقى انتى غلطانة لازم تعيشى حياتك وتعرفى ان ده ابتلاء من ربنا والمفروض تكونى صابرة
بكت حنين
بشدة فاقتربت منها تربت على شعرها بحنان:عشان خاطرى بلاش تعيطى …….ها هنخرج سوا
حنين:ماشى عشان خاطرك انتى بس
ساعدتها فى ارتداء ملابسها وذهبت ترتدى ملابسها دخل عليها جاسر فجاة فارتبكت بشدة:مش تخبط
جاسر:معلش مكنتش اعرف انك هنا……ثم ايه يعنى عادى
سلمى:لا مش عادى وتركته غاضبة وذهبت للحمام تكمل ما بداته وخرجت ترتدى حجابها امام عينه
جاسر:انتى رايحة فين
سلمى:هخرج مع حنين
امسك ذراعها بقوة:نعم بتقولى خارجة ايه ملكيش راجل تستاذنى منه قبل ما تخرجى
سلمى:فى ايه ….انا هوديها الجنينة اللى بره مش رايحة فى حتى تانية
جاسر:برضه ابقى عارف
سلمى :حاضر
عن اذنك
حاولت ان تفتح الباب جذبها اليه وقبل شفتيها بشوق وتركها وهو ينظر اليها وهى مندهشة من فعلته وجرت سريعا خارج الغرفة وذهبت لحنين ودقات قلبها تتزايد واحمرت وجنتيها بشدة
اما هو احس انه فى عالم اخر معها فابتسم وخرج خلفها وجدها تكمل حجاب حنين فنظر اليها بحب واخفضت هى راسها لتتفادى نظرته
حنين:جاسر تعالى معانا
جاسر:كده بس من عنيا الاتنين ياحبيبتى
سلمى:شفتى بقى زى القمر اهوو يلا
خرجت تدفع كرسى حنين فلمس يدها وهو ينظر لعينيها :عنك انتى
تركت له الكرسى ومشت بجواره واخرجها الى الحديقة وظلوا مدة وهم يختلسون النظرات الى
بعضهم ولكن عندما تتقابل العيون يخفضونها سريعا حتى رن هاتف سلمى وكانت ريم
سلمى:ريم حبيبتى ازيك وحشتينى
ريم:وانتى كمان ياسلمى ………سلمى بابا تعب اوى