فرحة بخوف : وفين حسن علام وقلبه يحترق ندما : مات فرحة ضرــ,,ـبت على ص.درها : مات انت بتخرف تجول ايه من اللى مات علام بصوت عالى : فرحة فرحة ببكاء : فرحة ايه اسكت بقى فرحة ايه ضيعت ابنى منى منك لله منك لله علام واغمض عينيه وتوجه الى فاطمة : مش جولتى حسن مات ازاى فاطمة : بالقلب كان عنده القلب وحالته متاخرة بس اكيد لو كان فى امكانيات كان يقدر يسافر بس حالتنا كانت على قدنا
فرحة وهى توجه كلامها لعلام : شفت ياعلام اخرة عنادك ايه افرح بالفلوس اللى حواليك خليها تنفعك اولادك الاتنين ضاعوا بسبب جشعك وطمعك ها حسيت دلوقتى بالذنب روح حسبى الله ونعم الوكيل علام وكان كلاماتها اعادته الى رشده : بس هو اللى عصانى مسمعش كلامى فرحة ببكاء : عايزه يشوفك بتحطم مستقبله واحلامه ويسمع كلامك ده انت لما حد يجولك ده غلط بتهب فيه وتجوم الدنيا عليه ليه قولى ليه عايش بدور الامر والناهى فاكر نفسك مين وــ,,ـفاكر ان الفلوس دى هتدوم لا ياعلام تبجى غلطان
فرحة تبكى وجدت من يتمسك بملابسهاالتفتت لتجدها فرحة الصغيرة : انتى مامة بابا حثن ده ثمانى فرحة على اثمك وكان بيقولى انه بيجبك اوى مث تزعلى هو راح عند ربنا وهيثكن فى الجنة وهيثتنانا لحد لما نروحله احتضنتها فرحة ببكاء وهى تقبلها على وجهها : ياااه ياحسن طول عمرى بقول نفسى اشوفك عريس واشوف ولادك ودلوقتى شفت ولادك بس من غيرك ياحسن سامحنى يابنى ثم التفتت الى فاطمة قائلة : يعنى اسمها فرحة
فاطمة بابتسامة : ايوة ذهبت فرحة الصغيرة الى علام وداست على قدمه : انت وحث ومث بحبك فاطمة بخوف من ردة فعله : فرحة كده عيب تعالى هنا علام بحنية وقد رفعها لتجلس على قدمه : سيبيها براحتها ليه انا عملت ايه فرحة الصغيرة: علثان زعلت فرحة منك بث بص هى حلوة ازاى مث تزعلها تانى ضحكوا جميعا علام وهو يقبلها على وجهها : ماشى علشان خاطرك ثم التفت الى فرحة وقال : فرحة خدى فاطمة ووديها اوضة تستريح من السفر زمانها تعبانة
فرحة : يلا يابنتى فاطمة : حاضر يلا يافرحة تعالى معايا علام وهو يحتضنها : لا سيبيها معايا شوية فاطمة باستسلام : ماشى ………………………………………….. .. صعدت فاطمة مع فرحة فاطمة : معلش ممكن حضرتك تودينى اوضة حسن فرحة : حضرتك ايه بقة خلاص اعتبرينى زى مامتك بس لو مش عايزة فاطمة تقاطعها وهى تقبل راسها : هو انا اطول حسن دايما كان بيحكيلى عنك وكان نفسى اشوفك فرحة ودموعها فى عينيها : الله يرحمه
بعد ان اوصلتها الى الغرفة : هى دى الاوضة استريحى لحد لما اجهزلك العشا فاطمة : حاضر ياامى اغمضت فاطمة عينيها وهى تتنفس هواء الغرفة حاسة بيك ساكن هنا وصدى ضحكتك ماليا الفضا حاساك بتعاتبنى لانى سمحت للحزن يشدنى انت ناسى انى انا انت وانت انا سامحنى غصب عنى الجرح اقوى منى نفسى اشوفك من تانى واقولك واحشنى يا أنا ذهبت الى سريره واستلقت عليه واحتضنت وسادته وذهبت فى سبات عميق لعلها تلقاه فى احلامها
………………………… فرحة : ايه دى ياجدو علام : ده شنب ياحبيبتى فرحة : بابا كان عنده واحد بث بيحلقه على طول بث ليه شنب كبير هنا وهى تشاور على ذقنه علام وقد مرت سحابة ندم على عينيه ولكن حاول التظاهر بعكس ذلك : طيب تعالى بقى فرحة : هههههههههههه بث بث بث بقى ياجدو انت بتثغزغنى علام بضحكة : ماشى ياستى خلاص فرحة : جدو انا ممكن اروح العب فى الجنينة
علام : روحى ياحبيبتى بس متروحيش بعيد فرحة وهى تقبله من خده برقة : ماثى ………………………….. عبد الحميد : بدر خليك هنا فى الجنينة لما اجى بدر ذو العشر سنين : لا ياجدى انا هاجى معاك ده السبب فى مــ,,ـوت ابويا عبد الحميد : اسمع الكلام يابدر بدر بطاعة : ماشى ياجدى بدر لمح طفلة صغيرة تحاول تمسك فراشة وتضحك بشقاوة ذهب اليها : مش هتعرفى تمسكيها فرحة بعند : لا هعرف مث ليك دعوة انت بث
بدر بابتسامة : ياستى براحة كده اما فرحة طنشته وذهبت وراء الفراشة التى اختبأت بين الورد جاء لتقطع الوردة ولكن جرحها شوكها بكت ذهب بدر اليها : انا مش قلتلك مش هتعرفى فرحة : امثى ياد انت مث ليك دعوة بدر وقد اقتطف وردة بيضاء : خدى دى احلى من الفراشة حلوة زيك فرحة : ثكرا انت طيب اوى ثم شهقت وضرــ,,ـببت بيدها على جبينها : ياواهوى ماما قالت مث تكلمى اولاد
بينما فى الداخل علام : عايز ايه ياعبد الحميد عبد الحميد : انت عارف انا عايز ايه ياعلام عايز حجى اللى خدته علام : لو معاك اثبات اثبت انى اخدت منك حاجة عبد الحميد : ابنى مات بسكتة قلبية لما زورت فى الاوراج وخدت الارض ياعلام ايه مش مكفيك اللى عندك علام : انت اللى غلطان انا عرضت عيك البيع وانت اللى رفضت عبد الحميد : دى ارضى ياعلام يعنى انا حر ابيع ولا لا
علام بتكبر : بص خلاصة الموضوع مش ليك عندى حاجة واللى عايز تعمله اعمله عبد الحميد بانكسار : ربنا على الظالم ياعلام وافتكر ولادك واولادهم هيتاخدوا بذنبك عبد الحميد لم يكن يعلم بشأن حسن وابنته ولكن عندما سمع علام ذلك اعتقد انهم سيخطفون فرحة او يفعلوا بها اى مكروه علام: اطلع بره بره