فرحة غمضت عينيها وفتحتها : ايه انت قلت ايه بدر : بقولك تتجوزينى فرحة : انا مش موافقة يابشمهندس عن اذنك بدر ببرود مستفز : على فكرة انا مش باخد رايك انا بعرفك بس انا هاجى اطلبك وولى امرك هو اللى هيدينى الرد فرحة اتنرفزت من كلامه وكانت عايزة تروح تديله بوكسين يظبطوه او تضربه بفازة على راسه يمكن يفقد الذاكرة ويتعدل شوية قالتله بغضب : عن اذنك ومشيت طلعت فرحة وقعدت على مكتبها وفضلت تفكر فى تصرفات بدر الغريبة حاسة انه يعرفها او بيحاول يوصل لحاجة قطع عليها صوت والدته صباح : سلام عليكم
فرحة بادب : وعليكم السلام اى خدمة يافندم صباح بابتسامة : باين عليكى جديدة هنا فرحة وهى تبادلها الابسامة : اه اانا متوظفة قريب حضرتك تؤمرينى بحاجة صباح : مش يؤمر عليكى ظالم يابنت انا والدة بدر فرحة بدهشة : بجد اهلا بحضرتك تشربى حاجة صباح : لا شكرا انتى اتخضيتى كده ليه فرحة بعفوية : اصل هو مش زيك خالص ده هو مغرور اوى وبار بعدين حطت ايديها على بقها وقالت احم احم انا اسفة
صباح : هههههههه متتاسفيش محصلش حاجة بس انت واخدة فكرة غلط عنه ده عمره ماكلم بنت ده بيتكسف اوى ده ادبه الزائد وكرمه طمع الناس فيه طول لما صباح كانت بتتكلم فرحة كانت مبرئة وفاتحة بقها مش مصدقة كلامها وبعدين قالت فى نفسها القرد فى عين امه غزال بعدين قالت باستغرب : حضرتك تقصدى الاستاذ بدر اللى قاعد جوه وقبل ماتجاوب طلع بدر واتفاجأ ان والدته هنا راح ليها وباس اديها وقال لفرحة بادب من غير مايبصلها لو سمحتى ياانسة فرحة ممكن لو فاضية تقولى لعم عبده يجيب اتنين شاى
فرحة ببلاهة هزت راسها باه ومشيت وهى مستغربة قالت : والله الرجل ده عنده انفصام فى الشخصية ………………………. كانت ورد فى رايحة الجامعة وهى فى الطريق عند المدخل لقت طفل بيبع اقلام ومناديل ومفيش حد بيشترى منه كله بيبصله نظرة تقزز وقرف ولما راح لواحدة وقرب منها وقالها مناديل يا ابلة زقته وقالتله ابعد احنا ناقصين قرف ايه اللى جايبكم هنا ووقع على الارض جريت ورد ناحيته وقومته ونفضت هدومه وبصت على عينيه لقتها مدمعة طبطبت عليه بحنبة ومسحت دموعه وقالتله : ممكن اشترى قلم
الطفل بصلها بفرحة : اه ممكن وبعدين فضل يوريها تاخدى النوع ده ولا ده ورد : بابتسامة حلوة وبعدين قالت زى ما تكون بتفكر : اممم صراحة انا محتارة كلهم حلوين خلاص اختارلى انت خمسة الطفل : فرحته زادت وقال بصى خدى من كل نوع واحد ورد قرصت خده وقالت : فكرة كويسة باين عليك زكى انت فى سنة كام الطفل : انا فى خمسة ابتدائى بس بساعد بابا وماما بحب اعتمد على نفسى
ورد سقفتله : وقالت برافو انت كده بطل وباين عليك هتكون ناجح لما تكبر وهتكون مشهور اوى اووى وابقى اقول للناس انا عارفة الرجل المشهور ده الطفل عينيه دمعت ومسحها بكمه وقال : انتى طيبة اوى ياابلة مفيش حد قالى كده قبل كده كله بيحسسنى انى مش انسان ورد مسحت عنيه تانى وقالتله : لا يا حبيبى انت ربنا بيحبك وقدرك كبير اوى عند ربنا ومش تسمح لحد انه يقلل منك وخلى راسك دايما مرفوعة ولازم تفرح باباك ومامتك بيك وتنجح وتطلع الاول