شاهين بهدوء: لانى غيرك انتى غبيه فكره نفسك احسن واحده فى الدنيا دى وفكره انك ممكن تقدرى عليهم متعرفيش انك دخلتى لعبه خاطر و اكبر منك بكتير وعلى فكره امك كان عندها حق فى كل كلمه قلتها امبارح زينه بسخرية:انا دخلت العبه دى عشانك انت عشان خايفه عليك تخلي انا خايفه عليك وانت رامى نفسك في حضنهم اى ده يا راجل انت بتفكر ازاى شاهين بهدوء:انتى لو مكانى هتعملى اى
زينه بغضـ,ـب :مش عارفه بس اكيد مش هعمل اللى انت عملته كنت هبلغ البوليس نظر لها شاهين بهدوء وهو يقول:هو ده الفرق بينى و بينك اخد الحق مش بالسهل زاى مانتى فكره زينه :يعنى اى شاهين :يعنى تتعلمى الصبر وكمان بلاش تدخلى فى حاجه متخصكيش انا خايف عليكى عشان كدا لو انتى فعلا خايفه عليا بلاش تدخلى فى اى حاجه
قال شاهين كدا وخرج من الاوضه حته من غير مايستنا رد زينه الى كنت مصدومه من كلامه مش عارفه هو ليه بيعمل كدا و وبيتصرف بطريقه غريبه من وجهه نظرها قطع تفكيرها دخول زينب الغرفه وهي تقول : الحمدلله انك هنا ده انا قلبي كان مقبوض لما فتحيه طلعت اوضتها وفضلت اتصل بيكى قد كدا وانتى مش بتردى زينه مالك يا بتى مش بتردى عليا ليه زينه بصدمه:ها لا مفيش حاجه
زينب بجدية:اى لقيتى حاجه عندها فى الاوضه ولا لا حركت زينه راسها بالنفي وهى تقول: لا للاسف ما لقيتش حاجه زينب بجديه: يبقى هي جت من عند ربنا بلاش بقى يا بنتي تدخلي نفسك في حاجه احنا مش قدها و مفيش دخول عندها الاوضه ثاني حتى لو بالغلط ماشي يا بنتي حركت زينه راسها بهدوء وهى تقول: ماشي يا امى ماهو مفيش حل غير كدا فعلا فى المساء تحديدا فى اوضه السفره كان الجميع يلتف حول مائدة الطعام
رنا بدلع:اى يا روحى سرحان في اى شاهين بهدوء:فيكى نظرات رنا بطرف عينها لزينه وقالت بابتسامة:لدرجه دى بتحبنى وبتفكر فيا حته وانا جمبك شاهين بهدوء: طبعا يا روحى بس فى سوال مجنني انتى كنتى فين الفتره اللى فاتت دى كلها صح ولا اى يا حسان كح حسان بتوتر وقال:طبعا سوال مهم انتى كنتى فين يا رنا رنا بهدوء: هكون فين يعنى كنت عند اهلى بس مخلتش حد يقولكم