آسر:ماشى ياميرام سيبيها هنا وسارة بايده على مكتبه
ميرام يابت الدعوه وخرجت وهى خارجه بتكلم نفسها:ده ايه ده حتى مش بيبص للبنى ادمه إللى بتكلمه
آسر بعد ماخرجت ميرام وخلص شغله اللى كان مركز فيه مسك الدعوه وقراها وعرف ان الاجتماع بعد يومين فى فرنسا وان الدعوه ليه هو ومياده مراته
مسك تليفونه وضغط على رقم حب عمرى زى ماهومسجلها على التليفون وبعد ثوانى جاله الرد من احلى صوت بتسمعه ودانه
مياده:حبيبى
آسر:عيون حبيبك قلب حبيبك
مياده:وحشتنى لسه قدامك كتير
آسر:والله لو واحشك اوى كده انا ممكن اجى حالا
مياده :انت واحشنى فى
كل وقت وكل دقيقه وكل ثانيه وشغلك واخدك منى ومن الولاد
آسر:ياقلبى انا مافيش حاجه فى الدنيا تاخدنى منك ده انتى روحى فى حد يعيش من غير روحه
مياده:أيوه ايوه اضحك عليا بكلامك الحلو ده
آسر:كلامى ده من قلبى علشان كده وصل لقلبك وضحك عليكى
مياده:حتيجى امتى بجد
آسر:لسه عندى شوية شغل لكن عندى خبر حلو ليكى
مياده:خير ياحبيبى
اسر:انا وانتى مسافرين فرنسا بعد بكره ان شاء الله
مياده:انا وانت وبس
آسر:ايوه ياقلبى فى اجتماع مهم والدعوة جاتلى انا وانتى
مياده:طيب والولاد ياحبيبى
آسر:يقعدوا مع ماما توحه
مياده:لكن انت
عارف انهم متعلقين بيا اد ايه
آسر:يووه ياميمو يعنى الفرصه إللى مكن نكون مع بعض لوحدها فيها ترفضيها
مياده:يا حبيبى مش برفض والله انا بس خايفه يتعبوا ماما توحه
اسر:هى حتعرف تتعامل معاهم دى ربت أبوهم مش حتعرف تقعد معاهم يومين
مياده:مش عارفه يا آسر
آسر بعصبيه:مياده كل واحد من رجال الأعمال حتكون معاه مراته مش معقول حقولهم المدام قاعده مع الولاد
مياده:خلاص ياحبيبى حاضر حنزل اكلم ماما توحه وأشوف حنعمل ايه
آسر:خلاص يامياده خلاص يلا سلام
مياده بحزن:كده ياحبيبى بتتعصب عليا
آسر:ياميمو انتى بقيتى مهتمه بالولاد وناسيانى خالص
مياده:انا اقدر
أنساك برده لا انا بجد زعلانه منك اوى
آسر:لاااااا انا راجع حالا وانا اقدر على زعلك
مياده:مستنياك ياحبيبى
آسر:سلام ياعمرى
قفل آسر التليفون واخد مفاتيحه وتليفونه ونزل من شركته وراح على قصر الأحلام كان فى نفس وقت وصوله وصل آدم ابنه إللى عمره بقى خمس سنين من مدرسته آدم كان واخد نفس ملامح آسر ووسامته جرى آدم على باباه
آدم:بابى وحشتنى اوى كده مش بشوف حضرتك خالص
آسر وهو بيحضنه:حبيب بابى وانت كمان وحشتنى انا اسف ياحبيبى بس انت عارف يادومى شغل بابى صعب جدا
آدم:عارف يابابى لكن بتوحشنى انا وسيلا دى كل يوم
بتعيط قبل ماتنام علشان تشوفك
آسر:انا جيت انهارده بدرى علشان اقعد معاكم ونلعب سوا
فرح آدم وشدد من حضنه لباباه وأسر كمان حس بحضن ابنه وضمه جامد لصدره
دخل آدم يجرى وهو بيشد آسر من ايده وبينادى بأعلى صوته
آدم:سيلا ياسيلا يامامى يا تيتا
خرجت دادا توحه من المطبخ هى ومياده على صوت آدم مفزوعين لكن راح كل خوفهم بعد ماشافوا ابتسامته وهو حاضن ايد آسر وفهموا انه بينادى عليهم علشان يبلغهم بوجوده
توحه:اهلا اهلا بقى انت يا استاذ آدم عامل كل الدوشه دى علشان بابى معاك
آدم:طبعا ياتيتا اصله واحشنى انا وسيلا
توحه :وواحشنى انا كمان والله يا آدم
آسر وهو بيقرب يحضنها:ايه ياجماعه محسسنى انى كنت مسافر ماانا كل يوم برجع البيت
مياده:بس بيكون كل إللى فيه ناموا
آسر:حتى انتى ياحبيبى حتيجى عليا
قربت مياده منه وحضنته وهى بتهمس فى أذنه:انا مقدرش اجى عليك ومتزودش زعلى منك
آسر وهو بيرد بنفس الهمس :وانا جيت اصالحك علطول اهو
توحه:اومال فين سيلا دى اكيد يانايمه يابتعمل مصيبه
آسر:ههههههههه طالعه لمامتها ياتوحه
مياده وهى بتنكزه فى جنبه بخفه:انا كنت بعمل مصايب ده انا طول عمرى هاديه
طلعوا كلهم على اوضه سيلا علشان يشوفوا رد فعلها لما
تشوف آسر فتح آسر الباب ولقى سيلا مشغله اغنيه وبتطير شعرها بأيديها لان سيلا أخدت نفس جمال مياده وشعرها الطويل بالرغم من أن سنها ثلاث سنوات لكن شعرها كان واصل طوله عند نص ضهرها
آسر بص لمياده وهو مبتسم :مش قولتلك طالعه لمامتها
ضحكت مياده لان فعلا بنتها عندها نفس جينات امها
سيلا أول مانتبهت ان آسر بيتفرج عليها جريت عليه ونطت وهو نزل وشالها وفضل يلف بيها وهى متعلقه فى رقبته
آسر:حبيبتى ونور عيونى وحشتنى اوى اوى
سيلا بصوت طفولى:وانت كمان بابى وحشت سيلا اوى
توحه ومياده كانوا واقفين فرحانين بحب آسر لأولاده وحبهم
ليه ومين ممكن مايحبش آسر بحنيته وكرمه وخصوصا ان كانوا اولاد وحب عمره مياده
آسر:يلا جهزوا نفسكم علشان حنخرج نتفسح حالا
آدم:لكن انا عندى هووم وورك
مياده:خلاص ياحبيبى أول ماترجع من بره انا حقعد معاك ونخلصه لكن دلوقتى يلا نجهز ونخرج مع بابى
سيلا :يلا يلا يادومى بسرعه
آسر:هههههه ايه يادومى سيلا مسيطره ولا ايه
توحه:لا ياحبيبى ده ابنك طالعلك بالظبط
آسر:ايوه كده لازم يطلع راجل
مياده:لا والله اهو كلامك ده إللى بيخليه يضايق اخته
آسر:تؤ تؤ تؤ لا يادومى الراجل ياحبيبى مايضايقش البنات خالص بالعكس يخلى باله عليهم ويخاف عليهم ويكون
حنين وطيب معاهم
آدم:حاضر يابابى انا مش حزعلها تانى خالص
سيلا:كل شويه قول كده وبعد كده زعق لسيلا
آدم:وبصالحك تانى بسرعه ياسيلا
آسر:طيب يلا بقى اجهزوا كده حنتاخر ومش هعرف اوديكم المكان إللى انا عاوز افرجكم عليه
مياده:فين ياحبيبى
آسر:يلا بس خلصوا وبعدين حتعرفى
طلعت رحمه إللى بتشتغل فى القصر عند آسر تجهز الولاد وتلبسهم ومياده وأسر راحوا على أوضتهم يجهزوا
آسر وهو بيقرب من مياده ويلف ايده على وسطها ويحضنها من ضهرها:كان فى ناس زعلانه منى وانا جيت مخصوص اصالحها
مياده:انا عمرى مابعرف ازعل منك
آسر:بس انا جيت اصالحك وسيبت
شغلى مخصوووووص علشان اصالحك
مياده وهى بتلف بين ايديه ووشها فى وشه :اممممم تصالحنى وبالنسبه للخروجه إللى وعدتهم بيها
آسر وهو مصطنع الزعل :يعنى مش هعرف اصالحك
مياده:ههههههه لما نرجع صالحنى وانا اوعدك انى افضل زعلانه لحد ماترجع
آسر:ان كان كده ماشى يلا بقى ياعمرى حضريلى لبس كاجوال
مياده:آسر باشا حيلبس كاجوال ليه احنا رايحين فين
آسر:هنروح افريكانو بارك إللى فى الطريق الصحراوي
مياده:علشان كده حتلبس كاجوال فاكر لما روحنا قبل كده وماكنتش عارف تتحرك بالبدله
آسر:ههههه ايوه علشان كده قررت البس كاجوال وكمان علشان اعرف العب مع الولاد
مياده :دول أول
مره يروحوا هناك