آسر:ماتقوليش وخليها مفاجأه
مياده :حاضر ياحبيبى ربنا مايحرمنا منك
آسر:ولا منكم ياحبيبتى يلا اجهزى بسرعه بقى احسن اغير رأيى واقعد اصالحك
ضحكت مياده وضحك آسر ولبسوا ونزلوا كان الولاد كمان جاهزين
آسر:يلا ياتوحه انتى ليه مش جاهزه
توحه:لا ياحبيبى اخرجوا انت ا انا تعبانه مش هقدر اخرج والله
آسر:مالك فى حاجه تعباكى اجيبلك دكتور
توحه :لا ياحبيبى السن برده كبر ياابنى
آسر:كبرتى ايه ياتوحه ده انتى قمر طول عمرك
توحه:هههههه ماشى بتعاكسنى قدام مراتك كده عادى
مياده:انتى الوحيده إللى مسموح له يعاكسها قدامى ومن ورايا غير كده فى كلام تانى
آسر:لالالا نمشى بسرعه قبل ماالاقى سكاكين وأكياس بلاستيك بتطلع
ضحكوا كلهم وخرج آسر ومياده وأولادهم آدم وسيلا
طبعا كان آسر وعيلته راكبين عربيه آسر ووراهم عربية الحراسه إللى مش بتفارق آسر
طول الطريق واسر ومياده ماسكين ايد بعض وفى الكراسى إللى ورا آدم ماسك التابلت بتاعه وسيلا بتسمع الاغنيه إللى باباها مشغلها فى الكاسيت
وصلوا افريكانو بارك ومن أول مادخلوا البارك كانت الحيوانات ظاهره قدامهم والقرود الصغيره بتتنطط على العربيه والزراف ماشى جنبهم والفيل والغزلان على جوانب الطريق فرح الولاد جدا بالحيوانات وماقلتش فرحة مياده عن ولادها ولا فرحة آسر بسعادتهم كلهم
آدم بفرحه:الله يابابى حلوه
اوى البارك دى
سيلا:حلوه القرده بابى انا عاوزه قرده تلعب معايا فى البيت
ضحك آسر ومعاه مياده على كلام بنتهم وطلبها
مياده:لا ياحبيبتى دى لازم تعيش فى البارك ماينفعش تعيش معانا فى البيت
سيلا:لا مامى ياسو صاحبى عنده قرده
آدم:وانتى عرفتى منين انا مش قولتلك مش تلعبى معاه تانى
آسر:مين ياسو ده ياميمو
مياده:ده ابن ميسون الشامى بيقابلونا فى النادى وابنها من سن سيلا وبيحب يلعب معاها لكن الأستاذ آدم مش بيوافق وبياخد اخته من ايديها ويقعدها جنبه
آسر مقهها:ههههه والله راجل
مياده:طالع لباباه
آسر:ماله باباه وحش باباه
مياده:ياخبر ده
انت قمر ياقلبى
آسر:انا بقول نرجع اصالحك
آدم وسيلا :لاااااا مش نرجع يابابى عاوزين نشوف القرود ونتصور معاهم
آسر:وصل بالعربيه لمكان آمن بعيد عن الحيوانات ونزلوا منها كان فى مطاعم على اعلى مستوى اختاروا منهم مطعم ودخلوا قعدوا وطلبوا الغدا وبعدها خرجوا اتصوروا مع الحيوانات الاليفة لكن آدم صمم يتصور مع الشبل الصغير
آسر:حاضر ياحبيبى لكن أوعى تخاف او تصرخ وانت ماسكه
آدم:انا راجل يابابى ومش بصرخ ولا بخاف
مياده:لا بلاش يااسر ماتسمعش كلامه
آدم:مش تختفى يامامى
آسر صوره مع الشبل وآدم كان فرحان اوى وحس برجولته اكتر خلصت فسحتهم ورجعوا على القصر
فرحانين
توحه استقبلتهم بابتسامتها المعتاده لكن كانت بتحضن الولاد وكأنهم غابوا سنين مش ساعات قليله جدا
آسر:ياااه ده انتى بقيتى تحبيهم اكتر منى
توحه:اعز الولد ولد الولد دول احفادى
مياده:ربنا مايحرمنا منك ياماما توحه أبدأ
آسر:توحه انا ومياده مسافرين يومين والولاد هيغضلوا معاكى هتقدرى عليهم ولا كده تتعبى
توحه:لا ياحبيبى دول عيونى وجوه عيونى سافروا وانتوا مطمنيين
آسر:قوليلها لان ميمو خايفه تسافر والولاد يضايقوكى
توحه:كده برده ياحبيبتى انتى عارفه انا بحبهم ازاى وهما كمان بيسمعوا كلامى مش كده ياام انت وسيلا
آدم وسيلا :ايوه ياتيتا
آسر:شوفتى بقى يا ستى يلا نجهز
شنطنا علشان السفر بكره ان شاء الله
مياده:بسرعه كده
آسر:مش انا قولتلك ياقلبى ان الاجتماع بعد يومين يعنى يادوب نسافر ونرتاح من السفر وأحضر الاجتماع تانى يوم
مياده :حاضر اروح مع آدم يكتب الهووم وورك واحصلك على طول
آسر وهو بيغمز لها بعينه:طيب بسرعه ماتتأخريش
مياده بابتسامه:علطول مش هتأخر
طلعت مياده مع ابنها وخلصت معاه واجباته ونادت على دادا رحمه تساعده انه ياخد شاور ويغير لبسه
هو وسيلا
وراحت على أوضتها وكان آسر فى انتظارها
مياده:لسه صاحى ياحبيبى
آسر:نعم ياحبيبتى وانتى كنتى مفكرانى هنام قبل مااصالحك
مياده وهى بتضحك:لا ازاى
ثوانى اخد شاور واجى تصالحنى علشان انا كمان زعلانه جامد خالص
آسر:وانا بحبك خالص خالص
وسكتت شهرزاد عن الكلام المباح
الحلقه الثانيه /أسياد العشق
وفى القاهره داخل قصر عائلة الشامى
وصل جسور للقصر بعد ماوصلته دعوة الاجتماع
جسور كان داخل مستعجل عاوز يشوف رأى ميسون إللى تقريبا كان عارفه وعارف انه حيتعب على مايقنعها توافق بالسفر معاه لكن بسبب استعجاله خبط فى امه السيده مشيره
مشيره :ايه ياحبيبى فى ايه على مهلك شويه
جسور:اه معلش ياماما بالى مشغول شويه مستعجل
مشيره:طيب ياابنى ربنا يروق بالك عارفه ان من وقت وفاة جدك والحمل تقل عليك
جسور:اه والله يا أمى الله يرحمه بالرغم من انه كان قاعد من الشغل له وقت كبير لكن كان بيخلص كل
حاجه وهو فى مكانه
مشيره:عمى الله يرحمه كان عقليه مش سهله
جسور :فعلا لكن والله ياماما إللى شاغل بالى مش الشغل
مشيره:تعالى ياحبيبى نقعد وتحكيلى يمكن ربنا يقدرنى وأهون عليك
جسور:تعالى ياماما
رجع جسور مع والدته خطوات ودخلوا قعدوا فى احد الصالونات
مشيره:خير ياقلب امك مالك
جسور:جاتلى دعوة اجتماع وحفله والدعوه جيالى انا وميسون ونفسى توافق تيجى معايا محتاج اجدد حياتى انا وهى ودى فرصه لان وقت الشغل فيها مش كتير
مشيره:وتفتكر ميسون حتوافق تبعد عن ياسين
جسور:ما هو ده إللى مخلينى متضايق الموضوع بقى صعب وتعلقها بالولد بقى حاله مرضيه
مشيره:هو كده فعلا ياحبيبى ماتنساش ان ميسون شبه مستحيل تخلف تانى وبالنسبه ليها ياسين ابن عمرها
جسور:والله ياماما انا بفكر اعرضها على دكتور نفسى
مشيره:لا ياابنى متكبرش الموضوع اوى كده بكره يكبر ويبقى ليه حياته وهو إللى حيحسسها ان إللى بتعمله معاه ده زياده اوى
جسور:ياماما دى بتخاف عليه منى
مشيره:هو منك بس دى سميه لو فكرت تمسكه وتلاعبه تفضل تزعق وتزعل مامتها
جسور:طيب وتقوليلى مكبرش الموضوع
مشيره:قوم ياحبيبى اطلعلها وكلمها بالراحة فهمها انك محتاجلها انت كمان
جسور:حاضر ياامى هى فين
مشيره:حتلاقيها فى أوضة ياسين بتلعب معاه
طلع جسور وهو بيحاول يهدئ
من نفسه علشان مايدخلش مع ميسون فى مشاكل
فتح الباب ودخل لقاها قاعده جنب ياسين ابنهم وبتأكله ومأخدتش بالها انه دخل
جسور:مساء الخير ياحبيبتى
ميسون بعدم اهتمام :مساء النور ايه جيت بدرى انهارده
جسور بغضب :ميسون عاوزك لو سمحتى
ميسون:بعد مااغدى ياسو
جسور:نادى الدادة بتاعته تأكله وتعالى عاوزك
ميسون:لالالالا دادة ايه إللى تأكله انا بس إللى اهتم بيه
جسور وهو يتمالك اعصابه:طيب لو سمحتى خلصى وحصلينى على اوضتنا عاوزك ضرورى
ميسون:بس استنى شويه يتغدى وياخد الشاور بتاعه ولما انيمه اجيلك
جسور بنفاذ صبر :ميسون كفايه كده سيبى الولد حالا وتعالى عاوزك
ميسون خافت من غضب جسور عليها وراحت معاه
ميسون:فى ايه يا جسور بتزعق قدام الولد كده ليه
جسور:انتى كل إللى همك الولد وانا ايه اتفلق مش كده ياشيخه ارحمينى بقى فين حبك ليا فين انا من حياتك اصلا
ميسون:ايه ياحبيبى انت غيران من ياسو ابنك
جسور:انتى شيفانى تافه لدرجه انى اغير من ابنى
ميسون:مااقصدش ياقلبى انا بهزر معاك على فكره
جسور حاول يهدئ الجو بينهم ومسكها من ايديها واخدها وقعدوا على طرف سريرهم
جسور:حبيبتى انا مفتقدك جدا وانتى مش بتهتمى بحاجه غير ياسو وانا نسيتينى خالص
ميسون:ياحبيبى انا مقدرش انساك ابدا انت عارف
ان ياسو ابنى الوحيد وعمرى ماحقدراجيبله اخوات فبحاول اعوضه عنهم ده غير انى ساعات بفكر لو ربنا استرد وديعته حيقول لمين مامى علشان كده بقضى معاه أكبر وقت ممكن
جسور:بعيد الشر عنك يا حبيبتى ليه تفكرى كده حتعيشى وحيكبر قدامك وحتوصليه لعروسته كمان
ميسون والدموع فى عيونها :انت عارف حالة قلبى وانى بتعب كتير
جسور وهو بيضمها لصدره بحب :ياحبيبتى انتى زى الفل وفى ناس كتير عايشه بتعب قلبها وأعمارهم كبيره جدا
ميسون وهى بتحضنه:لكن انا حاسه ان عمرى قصير
جسور وايد ه بتمسح دموعها :الاعمار بيد الله وانتى لازم يكون عندك ثقه فى رحمة ربنا
ميسون:حبيبى ماتزعلش منى وياريت تقدر تعلقى بياسو
جسور:فى حد بيزعل من القمر بتاعه
ميسون:المهم ايه الموضوع إللى كنت عاوزنى فيه ورجعك بدرى اوى كده
جسور :هههه شوفتى كنتى نستينى اسمعى يا ستى
لازم نسافر انا وانتى فرنسا بكره بالكثير علشان فى مؤتمر وحفله بعده والدعوه جاتلى انا وانتى
ميسون:لا ماينفعش انا مش هقدر اسيب ياسين واسافر ده انا سيبت حياتى كلها علشانه تقولى اسافر وكمان فرنسا من غيره
جسور:ميسون ياحبيبتى كل رجال الأعمال معاهم زوجاتهم وكلهم عندهم ولاد
ميسون:بس مش كلهم انا
جسور:ياحبيبتى علشان خاطرى انا عاوز اقضى معاكى يومين عسل وكمان حنشوف
سيلين ومالك ونقضى وقت كويس بدل ماانتى قافله على نفسك مع ياسين
ميسون:لا يمكن ماتحاولش تقنعنى اسيب ابنى علشان اتفسح ولو حابب نقضى وقت مع بعض تاخد اجازه ونقضيها مع ابننا إللى انت بتشوفه كل اسبوع مره ده انت حتى دلوقتى لما دخلت ماسلمتش عليه
جسور:لا والله بقيت انا إللى مقصر يعنى لو كنت دخلت حضنته زى كل الابهات ماكنتيش حتقوليلى انت راجع من بره اغسل ايدك الأول
ميسون:عادى ده كلام طبى انت بتسلم على ناس وبتتعامل مع ناس ولازم تعقم ايدك علشان ده طفل ومناعته ضعيفه
جسور بعصبيه:لا انتى بقيتى حاجه لاتطاق هو فى كده
خرج من الاوضه بعصبيته وقفل الباب وراه بنفس العصبيه وده خلى ميسون انتفضدت من قوة خبطة الباب
نزل جسور لكن وقفه صوت التليفون طلعه من جيب بدلته وشاف مين المتصل وكانت سيلين
جسور بصوت مخنوق:الو
سيلين:يااه ده انت شكلك على اخرك
جسور:اه والله يا سيلين
سيلين:هههههه تصور انا كنت عارفه ان دى حتكون حالتك بعد ماتوصلكم الدعوه
جسور:اكيد طبعا مش مراتى مجنونة ياسين
سيلين:والله مريومه قالت كده وحلتهالك كالعاده
جسور:حبيبتى يامريومه دايما حاسه بيا
سيلين :اسمع ياسيدى انتوا حتجيبوا ياسو معاكم
جسور:ازاى يابنتى والمؤتمر والخفله حييجى معانا برده
سيلين:لا طبعا
حيقعد مع ولادى مع مريومه فى البيت هنا
جسور:هههههه انتى بتحلمى انها تسيبه دقايق حتى
سيلين:مالكش دعوه دى مهمة مريومه ده غير انها ناويالها على نيه سوده حتخليها ترجع ميسون بتاعة زمان وتنسى ياسو
جسور:والله مريومه دى مشكله يابختك يابنت المحظوظه بيها
سيلين:بالنسبه للمحظوظه عامله ايه ماسمعتش صوتها من كام يوم
جسور:مين المحظوظه دى
سيلين:ايه ياابنى امى مش انا بنت المحظوظه
جسور:ااااه لا المحظوظه هى وجوزها بيعملوا عمره
سيلين:هههههه بابى تاب على كبر وطبعا انت طالع روحك فى الشغل لوحدك
جسور:ليه وعمامك التانيين راحوا فين
سيلين:المهم يلا قولها او ادينى انا
اقولها
جسور:لا انا حظبط وانتى كلميها على تليفونها انا مش عاوز اكلمها دلوقتى
سيلين :ماشى حكلمها بس انت ولا كأنك تعرف حاجه ولما ترجع ادعيلى
جسور:ماشى يابنت اللذينه
سيلين:يلا سلام
جسور:مع السلامه وسلمى على جوزك ومريومه وكيمو
سيلين:اوك باى
قفل جسور التليفون ونزل رجع لشركاته تانى
اما سيلين اتصلت بميسو ن
ميسون:سيلى وحشتينى اوى
سيلين:وانتى وحشتينى بس خلاص حنشوفك بكره
ميسون:لا انا مش هقدر اجى
سيلين:ليه يابنتى ده لازم انتى كده بتحرجى جسور قدام الناس
ميسون:ماقدرش اسيب ياسو
سيلين:طيب تسيبيه ليه هاتيه معاكى
ميسون:ازاى وحسيبه فين
سيلين:انتى بتقولى ايه حتسيبيه مع ولادى طبعا ومع مريومه
ميسون:لا انا مقدرش اسيبه خالص
سيلين:خدى مريومه عاوزه تكلمك
مريومه :حبيبتى ياسونى وحشانى والولد الشقى ده واحش نانا مريم خالص
ميسون:وحضرتك وحشتينا جدا والله
مريم:لو وحشينك بجد تعالى بكره وهاتيه معاكى
ميسون:مش هينفع حاجى مره تانيه
مريم:انتى يابنت مش بتسمعى الكلام ليه هاتى ابنك وتعالى مع جوزك ولا عاوزه واحده من سيدات الأعمال تقضى معاه وقت المؤتمر ولا تكونى بتخافى على ابنك وهو معايا
ميسون:لا والله يامريومه انتى عارفه انا بحبك اد ايه
مريم:اسمعى كلامى وهاتى ابنك وتعالى لان فى موضوع مهم عوزاكى
فيه
ميسون:خير فى حاجه
مريم :انا تيجى حقولك وعلى فكره جسور كان عارف انك حترفضى وانتى لازم تحبطيه وتيجى
ميسون:لا هو حاول يقنعنى لكن انا رفضت
مريم:مش بقولك انتى لازم تيجى طيب قوليله كده انك حتيجى هو إللى حيرفض
ميسون:انتى كده قلقتينى
مريم:انا عوزاكى لما يرجع تاخديه بالسياسه وتدلعى عليه علشان يوافق يجيب ياسو معاكم وميعملهاش حجه ويرفض
ميسون بشك :حاضر يامريومه شكلك مخبيه عليا مصيبه ربنا يستر
مريم وهى كاتمه ضحكتها:ايوه يا حبيبتى ربنا يستر يلا اسيبك تجهزى علشان تعرفى تقنعيه
ميسون:اوك سلام
قفلت مريم مع ميسون وخبطت كفها بكف
سيلين وهى بتضحك
سيلين :اه منك يامريومه ده انتى مشكله والله
مريم :ده انا ماسكه الضحكه بالعافيه وهى صوتها إبتدى يخاف
سيلين:تستاهل دى زودتها جدا وهو ياحبيبى على آخره
اما ميسون بعد ماقفلت معاهم التليفون كانت مريم قدرت تشككها ان جسور مش عاوزها تكون موجوده وان ممكن يكون على علاقه بواحده تانيه وده فى حد ذاته جننها راحت اطمنت على ابنها وبعدها رجعت أوضتها أخدت شاور ولبست فستان اسود قصير كب من عند الصدر وفردت شعرها وعملت لنفسها مكياج هادى اوى كانت زى القمر وصل جسور ودخل وهو مصطنع الزعل لقاها عامله فى نفسها كده ومحضره شموع
وموسيقى والعشا فى الاوضه
جسور وهو مبتسم:ده ايه ده يعنى بتصالحينى
ميسون:ايوه طبعا مش انت خرجت من غير غدا قولت اصالحك واعملك عشا رومانسى
جسور:تسلم ايدك ياحبيبتى
ميسون :حبيبى انا حسافر معاك
جسور:لا خلاص خليكى براحتك
ميسون:لا راحتى انى اسافر معاك
جسور:طيب وياسو حتسيبيه
ميسون:حاخده معانا
جسور:نعم ازاى يعنى حتى هناك هتكونى معاه
ميسون:لا ياقلبى انا اتفقت مع مريومه هسيبه معاها ومع ولاد سيلين
جسور:خلاص ماشى يبقى جهزى الشنط
ميسون:اجهز الشنط دلوقتى ولا نتعشى
جسور:لا نتعشى واقولك كلمه سر وتصالحينى بجد ولما اتصالح ابقى جهزى الشنط
ميسون
وهى بتأكله بأيديها:حاضر ياقلبى
جسور وهو بيبوس ايدها :حياتى بمو*ت فيكى
وسكتت شهرزاد عن الكلام المباح
الحلقه الثالثه/
………………………….فى الغردقه
وصلت الدعوه لرجل الأعمال سمير الكردى
سمير لنفسه :فرصه كويسه اخد بوسى ونتفسح شويه
قطع تفكيره صوت خبط على باب مكتبه
سمير:اتفضل
السكرتيره:فى ضيفه لحضرتك مستر سمير
سمير:ضيفه اسمها ايه
السكرتيره مخفيه ضحكتها:مش موافقه تقول اسمها
سمير:دخليها طيب
دخلت الضيفه وسمير اتفاجئ بيها
سمير :حبيبى ايه المفاجأة الحلوه دى ….كده ياريم تقولى ضيفه دى بوسى صاحبة الشركه كلها وصاحب الشركه نفسه
ريم السكرتيره:والله يا مستر هى إللى طلبت كده
بوسى بشقاوه:قولت اطب عليك وأشوف بتعمل ايه
رفع سمير ايده باستسلام:بشتغل ياباشا والله عموما
جيتى فى وقتك
بوسى:ليه وحشتك
سمير شاور لريم بالانصراف
سمير:حبيبى بيوحشنى فى كل دقيقه وكل ثانيه ياقمرى انتى بتوحشينى وانتى فى حضنى
بوسى:لالالا ده انا كده حتغر
سمير وهو مصطنع الغضب:بس خرجتى من البيت من غير مااعرف
بوسى :وحتبقى مفاجأه ازاى
سمير:ماشى يا ستى سماح المره دى
بوسى:بحبك انا وبمو*ت فيك
سمير:انا اكتر على فكره بس المهم عاوزك تجهزى نفسك علشان مسافرين فرنسا
بوسى بفرحه:وااو ايه المفاجأت الجامده دى
سمير:عندى اجتماع ومؤتمر هناك والدعوه ليا انا ومراتى مارديتش اخد مراتى التانيه وقولت بوسى اولا
بوسى:مراتك التانيه متقدرش على فكره
تتجوز عليا لأنك عارف كويس انى ممكن اقت*لها
ضحك سمير بأعلى صوته
بوسى:اضحك براحتك حرب بس عيونك دى تبص لواحده غيرى وشوف هعملك فيها ايه
سمير:انا عيونى مش بتشوف غيرك ياقلبى
بوسى قامت وراحت حضنته من ضهره وهو قاعد على كرسى مكتبه سمير رفع ايديه وحاوط بيهم ايديها
سمير:ربنا مايحرمنى منك انا معرفتش معنى الحب رغم سنين عمرى دى كلها غير بعد ماشوفتك انتى بنتى وحبيبتى ومراتى وأمى كمان
بوسى:انا مش عارفه لو ماكنتش عملت المكالمة الغلط وعرفتك حياتى كان حيبقى شكلها ايه
سمير:انتى بنوته جميله وصغيره كان أكيد حتقابلى حد يحبك ويقدرك
بوسى:لكن عمرى ماكنت هقابل حد أحبه ويحبنى ويحتوينى زيك كده أبدأ
سمير:يعنى مش بيجى عليكى وقت وتحسى بالندم انك اتجوزتى راجل أكبر منك بكثير
بوسى:يمكن لو كان راجل غيرك كنت ندمت لكن انت عمرك ماحسستنى انك كبير دايما بشوفك أصغر منى كمان
سمير:لكن قضينا وقت صعب وانا كنت سبب فيه
بوسى:بس الوقت الصعب ده هو سبب الراحه والاستقرار إللى عيشينه دلوقتى
سمير:حبيبتى اسف لو كنت زعلتك فى يوم
بوسى:هتفضل لحد امتى تتأسف على حاجه انا نسيتها
سمير:لاخر يوم فى عمرى علشان فى يوم كنت ممكن لا قدر الله أضيعك من أيدى
بوسى:حبيبى هنقضيها
كلام ومش ناوى تعزمنى على الغدا ولا هتبوظ عليا المفاجأة
سمير:هو لسه فى مفاجأه غير أنك نورتينى انهارده
بوسى بحركه مسرحيه:اخجلتم تواضعنا
سمير:يابت يا متواضعة انتى
بوسى:يلا بينا بقى ولا لسه عندك شغل
سمير:لا ياقمرى يلا بينا
اخد جاكيت بدلته ومسك أيد مراته بايده. وركبوا عربيتهم
بوسى:ممكن تطلع على رستوران…………….
سمير:ده انتى محدد مكان العزومه كمان
بوسى:طبعا
وصلوا الرستوران وسمير دخل اتفاجئ ان بشكل المكان إللى باين أنه متجهز لاحتفال
بوسى مسكت فى ايد سمير بأيديها وشددت عليها وبصتله وهى مبتسمه ووشها مليان فرحه
سمير :هو فى ايه انهارده
بوسى:تعالى نقعد وانت هتعرف
وبمجرد ماقعدوا بدأت موسيقى شاعريه وصل الجرسون وطلبوا الغدا
سمير:انا حاسس ان فى حاجه مش طبيعيه بتحصل انهارده
بوسى:انت مستعجل كده ليه
سمير:ماشى يابوسى انا مستنى اهو
خلص الغدا وبعدها بشويه انطفت الانوار وبدأت اغنيه وليد توفيق أنزل ياجميل فى الساحه ووصلت التورته عليها صورة سمير
سمير
افتكر ان انهارده عيد ميلاده والفرحه ملت قلبه ان بوسى افتكرته وجهزتله الاحتفال ده
بوسى وهى بتحضنه :كل سنه وحبيبى طيب ويارب العمر كله وانت معايا
سمير وهو بيشدد على حضنها :وحبيبة عمرى طيبه ومعايا فى كل دقيقه وثانيه من عمرى
احتفلوا بعيد الميلاد لوحدهم ورقصوا على أغنيه هاديه سلوا
سمير كان طاير من فرحته بمفاجأة بوسى ليه
وصلوا لبيتهم وجرى عليهم ابنهم أدهم إللى عمره بقى سنتين
سمير وطى بجسمه يشيل ابنه وحضنه بحب وفرحه
أدهم بصوت طفولى:بابا حبيبى
سمير:انت إللى حبيبى وروحى وقلبى
أدهم بضحكته الطفوليه وهو بيشاور على قلب
أبوه:انا هنا بابا انا قلب بابا
سمير بابتسامه: طبعا انت هنا جوه قلب بابا
بوسى:أيوه أدهم بس جوه قلب بابا
سمير وهو بيضمها وشايل ابنه :ادهم وام أهم واخت ادهم هما سبب نبض قلبى
بوسى :صحيح البيت هادى هى بسبوس نامت يادومى
أدهم:أيوه مامى
ماجده :أيوه يا حبيبتى اكلتها ونيمتها
سمير:ادهم حبيبى وانت مش هتنام
ادهم:حاضر يابابى
ماجده:يلا ياادهم علشان نطلع تنام
سمير:ماجده انا مسافر انا وبوسى بلغى البيبى سيتر بتاعة الولاد تقيم معاكى اليومين إللى هنسافر فيهم
ماجده:حاضر ياباشا اطمن عليهم
بوسى:طنط ماجده هى إللى بتاخد بالها منهم على فكره والله انا شايفه ان ملهاش لازمه بس
مش راضيه اقطع عيشها
سمير:لا ياحبيبى لازم تكون معاهم انا طبعا ثقتى فى ماجده ملهاش حدود لكن ماينفعش هى تهتم بكل حاجه لوحدها
ماجده:مع حضرتك حق ده غير انها بتعلم ادهم حاجات كويسه
بوسى:براحتكم انا طالعه أجهز شنط السفر
طلعت بوسى على أوضتها وحصلها سمير على فوق
سمير أول مادخل حضنها من ضهرها
بوسى:لفت وعلقت ايديها فى رقبته وهو بدأ ينشر قبلات هاديه وناعمه على وشها ورقبتها ومد ايده طفى أنوار الاوضه وشغل النور الهادى
ومعلش بقى حتسكت شهرزاد عن الكلام المباح الحلقه الرابعه/
جاء يوم سفر الجميع لفرنسا وفى الصباح
فى قصر الأحلام/
آسر:يلا ياميمو علشان معاد الطياره
مياده:حاضر ياحبيبى ابوس الولاد بس حيوحشونى اوى
اسر:يلا ياحبيبى كلها يومين
مياده سلمت على ولادها وعلى ماما توحه زى مابتناديها مياده
وأسر كمان سلم على ولاده وحضنهم وسلم على توحه
توحه:مع السلامه ياحبايبى ترجعوا بألف سلامه
آسر:سلام ياتوحه هى أول مره اسافر ولا ايه
توحه:بس أول مره تاخد مياده معاك
آسر:امممممم قولى كده يعنى انا مش مهم
توحه:انت عارف ياحبيبى انك مهم عندى اد ايه
آسر بابتسامه:عارف ياتوحه بس بعاكسك…..
يلا بقى يامياده حنتأخر
ركب آسر العربيه هو ومياده ومعاهم السواق
وصلوا المطار الاسكندريه وهناك اتقابلوا بجسور وميسون وابنهم
آسر: اهلا جسور الشامى بحاله معانا على نفس الطياره