خلص كلامه بهم و حزن و مسك دموعه بالعافيه عشان كلها شوية و العريس يوصل .. مش عايز ينكد عليها فى يوم فرحتها كفاية اوى اللى شافته • فى اوضة كنزى كنزى بذهول و هى واقفة قدام المرايا : دى انا .. انا مش مصدقة نفسى و فضلت تلف بالفستان بسعادة سعاد بحب : بسم الله ماشاء الله عروسة زى القمر كنزى : بجد يعنى هعجبه سكتت لما سمعت صوت دوشه برا
سعاد بفرح : شكل العريس اجه كنزى اتوترت و قلبها فضل يدق جامد و ضحكت بفرح و سعادة ابوها خبط على الباب و دخل بدموع الفرح حسن بإنبهار : بسم الله ماشاء الله كنزى بإبتسامة : شكلى حلو حسن بحب : حلو بس ..دا الواد لما هيشوفك هيتجنن كنزى ابتسمت بخجل و حسن باس راسها و قال بتأثر : تعالى يالا عريسك برا مستنى يا احلى عروسة عشان تكتبوا الكتاب
شد ايدها عشان يخرجها معاه بس كنزى و قفت مكانها حسن استغرب جدا و قالها مالك كنزى بدموع و حزن : كان نفسى ماما تبقى معايا اوى فى اليوم دا حسن بحزن و تأثر ح.ضنها و قال بمواساه : كنزى انا مش عايز حاجة تأثر عليكى فى اليوم دا و بعدين مين قالك انها مش معاكى لا دى معاكى فى كل حته و حواليكى فى اى مكان بتروحيه و حاسه بيكى .. و اكيد هتزعل اوى لما تشوفك مش مبسوطة فى اليوم دا
كنزى مسحت دموعها و قالت بإبتسامة حزن : عندك حق .. يالا حسن بضحك : يالا – مسك ايديها و خرجوا و اول ما قصى شافها قام من مكانه و بصلها بحب و انبهار كنزى اتكسفت جدا من نظرته و ابتسمت بخجل و توتر و قلبها فضل يدق جامد و نست حزنها اللى كانت فيه من شوية كريم و محمد و صلوا و كنزى فرحت جدا بيهم و راحت تسلم عليهم
محمد بتأثر كان لسه هيح.ضنها بس لقى اللى شده جامد من هدومه قصى بحدة : انت كنت هتعمل ايه محمد بخوف و هو بيبلع ريقه : م مفيش مكنتش هعمل حاجة قصى مسك كريم هو كمان من هدومه و قال بتحذير : شوف بقى انت و هو اللى هيفكر يقرب منها تانى انا هنسفه مفهوم زمان كنت بغلى من جوايا لما بشوفكم مقربين منها و مكنش ينفع اتدخل عشان ماليش حق
و كمل بحده : انما دلوقتى هى بقت اخيرا بتاعتى خلاص و مش هسمح باللى كان بيحصل مفهووم كريم و محمد بخوف : مفهوم يا فندم قصى سابها و كنزى فرحت جدا انه غيران عليها و فضلت تضحك قصى بغيط : اضحكى اضحكى دا انتى لسه حسابك كبير اوى معايا عشان كنتى بتسمحيلهم يقربولك استنى عليا بس لما تبقى تحت ايدى كنزى و قفت ضحك و قالت بخوف : هاا
المؤذون وصل .. قالتها منة بفرحة لما شافت المؤذون طالع على السلم المؤذن : يلا يا جماعة نكتب الكتاب فين العريس ووكيل العروسة حسن و قصى :احنا اهو موجودين • بعد شوية وقت صغيرين المؤذون : بارك الله لكما و جمع بينكما فى خير انطلقت الزغاريط و كنزى عيطت بفرحة و قصى اول ما المؤذون اعلن انهم بقوا زوج و زوجة قام بسرعة عليها و ح.ضنها جامد كإنه مش مصدق و بيثبت لنفسه انها خلاص بقت ملكه
يتبع…….. ندم – كفاح💙البارت الحادى عشر و الاخير كنزى كانت لسة فى ح.ضنه و كانت حاسه بالامان جدا و فى نفس الوقت محروجة قصى خرجها اخيرا من ح.ضنه و بص فى عيونها بحب و هى اتحرجت جدا و بصت فى الارض قصى بإصرار : بصى فى عيونى يا كنزى كنزى رفعت راسها و بصت فى عيونه بتوهان قصى بحب : كنزى انا بح كنزى بفرح و صراخ : ايدا طنط انتى جيتى
صفاء مامت صاحبتها بحب : ازاى يعنى مجيش دا انتى بنتى يا بت كنزى بفرح زقت قصى على جمب اللى لسه لحد دلوقتى واقف مصدوم من رد فعلها و طلعت تجرى على صفاء و ح.ضنتها جامد كنزى بحب : وحشتينى اوى يا طنط اوى صفاء بحب : وانتى اكتر يا بنتى كريم و محمد فضلوا باصين على قصى اللى بيبص على كنزى بغيظ و ماسكين نفسهم من الضحك بالعافية ندى بحزن مصطنع : وانا مليش فى الطيب نصيب ولا ايه علطول كدا نسيتونى
كنزى بضحك ح.ضنتها و قالت : وانا اقدر انساكى برضو يا هبلة ندى بضحك : اه كل مرة كدا تكلى بعقلى حلاوة وانا زى الهبلة بصدقك صفاء بمرح : ياختى ورينا كدا الواد عشان نطمن عليكى كنزى بضحك : واد انتى عارفه لو سمعك ممكن يعمل ايه دا رائد صفاء بخوف مصطنع : رائد يا مصبتى كنزى بضحك : تعالى اما اعرفك عليه كنزى اخدتها ووقفتها قدام قصى اللى عمال يبصلها بتوعد و غيظ
صفاء : انت بقى العريس قصى بإبتسامة : ايوا انا صفاء بمرح : بسم الله ماشاء الله الواد طول بعرض هيبه كدا كنزى بضحك : انتى بتقولى ايه قصى بإبتسامه : ربنا يخليكى