علام بصوت جهورى : ازاى مش لاقينها هتكون راحت فين اقلبوا الدنيا عليها فرحة وهى تبكى ياعينى على اولادك ياحسن هيتشردوا هيتربوا بعيد عنا علام بزهق : اسكتى بجى انا مش ناقصك وتاتى الخدامة : سى علام انا لقيت الورجة دى فى الاوضة بتاعت الست فاطمة على السرير علام : نادى عثمان يجراها عثمان وهو يقرا الورقة : بسم الله الرحمن الرحيم
مش عارفة ابدا كلامى منين انا جيت ليكم طالبة الامن والامان طالبة منكم السند اللى هيحمينى وهيحمى اولادى ولما قابلتكم والحمد لله اتطمنت فرحتى مكملتش لانى سمعتك ياعمى سمعتك وانت عايز تاخد اولادى من حضــ,,ـنى وبعدين ترمينى للعالم اللى مش بيرحم بحجة انى ممكن اتجوز هربت ايوة هربت بيهم انا عايشة علشانهم هما بس بس عايزة اقولك ان قلبى مش ممكن يحب حد غير حسن ومش ممكن فى يوم انى اتجوز واحد غيره بس نصيحة ياعمى راجع حالك بدل مافى يوم تبص حواليك ومتلاقيش حد جنبك هيبعدوا عنك بسبب انانيتك سامحنى على الكلمة والسلام عليكم
فاطمة فرحة : اكيد سمعتنا امبارح وملحقتش اخر الكلام والله مش هجدر الومها عندها حج علام ارتفع ضغط الدم عنده واحس بدوخة شديدة واغمى عليه فرحة بصرخة : علااااااااام عثمان : ثوانى هنادى الدكتور واجى ……………………….. بدر : هنروح فين ياجدى ازاى هنسيب بلدنا هنية (اللى علام كان عايز حسن يتجوزها فاكرينها) : والنبى ياصباح سكتى ابنك راسنا وجعانا وبعدين ده احنا هنعيش فى مدينة مش زى البلد الفقر اللى كنا فيها
عبد الحميد : اسكتى ياهنية وبعدين الفلوس اللى معانا هتعيشنا فى بيت صغير على جدنا يعنى مش عيشة الملوك اللى فالجة راسنا بيها هنية بضجر : اوف بدر : وبيتنا ياجدى عبد الحميد بامل : هنرجعله يابدر هنرجعله والبركة فيك يابنى ……………………………………. الدكتور: لازم تخلى بالك من صحتك ياحاج الزعل غلط عليك استأذن انا بقى علام: اتفضل فرحة : علام رجع لكل واحد حجه احنا مش حمل غضب ربنا علينا
علام بتأنيب الضمير : بس انا لو عملت كده هصغر نفسى فرحة بحنية : انت بترد الحج لاصحابه يبقى ازاى بتصغر نفسك بالعكس الناس هتحبك وكرههم ليك هيتحول لمحبة علام بحزن: بس فاطمة واللى فى بطنها وكمان فرحة اللى اول مرة قلبى يتعلق بحد زى ماتعلق بيها خسرتهم كلهم فرحة بامل : اكيد هنلاقيهم ربنا معاهم علام ولاول مرة يبكى : بس هنلاقيهم ازاى ده انا حتى مكلفتش نفسى وسالت حسن لما جه هو ساكن فين
فرحة وهى تمسح دموعه : متعيطش ياعلام ربنا كبير وهنلاقيهم ان شاء الله بس ارجع علام بتاع زمان علام اللى رغم جوته جلبه حنين بعدك عن طريج ربنا هو اللى جمد قلبك ياعلام علام بحزن : انا والله ندمان ندمان ثم نادى على عثمان عثمان : الف سلامة ياحاج علام : الله يسلمك عثمان روح وانده الحاج عبد الحميد وهات اوراج الارض بتاعته معاك عثمان : بس هو عزل وساب البلد
علام بصدمة : ايه ازاى عثمان : باع البهايم اللى عنده وعزل وراح علام باين ان ربنا زعلان منى اوى : خلاص روح انت ياعثمان ………………………….. فاطمة : ااااااااااااااااه ااااااااااااااه فرحة بخضة : ايه ياماما بتعيطى ليه فاطمة : اااه فرحة ااه روحى هاااتى التلييفون ببسسرعة اااااااااه جرت فرحة واحضرته واتصلت على ام احمد فاطمة : الحقينى يام احمد اااااااه شكلى بولد ام احمد بخضة : طيب ياست فاطمة مسافة السكة وجاية
وصل احمد وام احمد سريعا احمد : ياامى اسنديها لحد لما اجيب عربية ام احمد: معلشى ياست فاطمة استحملى اسندى عليا براحة فاطمة والعرق يتصبب منها : مش قااادرة ااه ههموووت ااااااه …………………………… كانت ام احمد واحمد يقفان فى الطرقة وهما يشعرا بالقلق عندما خرج الدكتور اسرعا ليه احمد : ها يادكتور ابلة فاطمة بخير الدكتور وهو يمسح جبينه : الحمد لله جابت بنت زى القمر ام احمد : نقدر ندخل ليها دلوقتى