الدكتور : للاسف لا بعد ساعة لحد لما تتنقل لاوضة عادية بعد ساعة ام احمد : الف مبروك ياست فاطمة بنت زى القمر فاطمة بارهاق : الله يبارك فيكى ثم قالت بلهفة : عايزة اشوفها يام احمد هاتيهالى عايزة اشم ريحيتها ام احمد بحنية : هى فى الحضانة دلوقتى يابنتى وان شاء الله بكرة بالكتير هتقدرى تشوفيها وتاخديها فى حضــ,,ـنك فاطمة : ان شاء الله ام احمد : الا بالحق ياست فاطمة هتسميها ايه
فاطمة بحنين كبير : ورد هسميها ورد ……………………….. &&& البارت الحادى عشر &&& إِذَا جَفَى النَّوْمُ العُيُونْ ,, واسْتَيْقَظَتْ الآهَاتُ والشُّجونْ ,, إذا أمْطَرتْ سَمَاءُ الغَمِّ ناــ,,ـراً ,, وخلَّفَتْ فِي بَيْدَاءِ القَلْبِ دَمَارًا ,, يلْهَجُ معينُ الدَّمْعْ ,, أنْ لآ إِلَهَ إلاَّ أَنْتْ ,, سُبْحَآنَكْ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّآلِمِينْ …………….. مرت سنوات منذ ولادة ورد كانت فاطمة لهم نعم الام والاب معا كانوا يعيشون بسعادة ولكن اضطرت فاطمة للنقل من المنصورة الى القاهرة عندما اخبرها احمد ان رجالا يبدوا عليهم انهم من الصعيد سألوا عن حسن وعنها
خافت ان يكون عرف علام طريقها وسياتى لياخد اولادها فعزمت امرها على الرحيل وورد : يا امى انا مش عارفة احنا نقلنا القاهرة ليه فاطمة : هنا مفيش حد هيعرفنا ولا يضايقنا وكمان الجامعة اللى هنا كويسة اكتر من اللى كنتى فيها . ورد : بس يا امى تقدرى تقوليلى هنعيش ازاى فى حتة غريبة لوحدنا وكمان حنين مش هتلاقى شغل ليها بدل اللى سابته. الام: انتى اخر سنة ليكى فى الكلية واختك هتلاقى شغل ان شاء الله وكمان احمد بيبعت لينا الفلوس كل شهر يبقى نقلق من ايه وبعدين كده احسن ليه ولينا
فرحة بانتباه : ليه مين يا ماما الام بارتباك : هه لا مفيش قصدى لينا فرحة: جرى ايه ياست ورد خليها على الله انتى مش بتقولى دايما اللى معاه ربنا عمره ماهيضيع نسيتى ولا ايه وانا من بكرة هخرج ادور ع شغل قشطة ورد بحزن : بس دى اخر سنة ليا فى الجامعة مش كنا استنينا لما تخلص وبعدين ادور على شغل معاكى الام: خلاص بقى مش هنقضيها بسبسة يلا كل واحدة تغير علشان نوضب الشقة
نظر الاختان الى بعضهما البعض :نعم دلوقتى دى عايزة ليها سنة امسكت الام اذانهما بمرح : ايون دلوقتى انا عايزة اشوفها بتبرق ورد و فرحة بضحك : طيب بس ماتزقيش فرحة : شفتى امك سابتنا وخلعت دى اخرت تربيتى فيكى يافاطمة يابنت حسين ورد بحنية : حرام عليكى هى تعبت معانا اوى وبعدين المفروض نخليها مش تعمل حاجة خالص فرحة وهى تربط عصابة على راسها : طب يلا ياحنينة ورد : هههههههههه ايه دى
فرحة : لازم اعيش جو التنضيف علشان انضف بضمير _______________________ فى احدى مدن القاهرة فى بيت واسع يشبه فى وصفه بالفيلا يجلس رجل قد ملئت التجاعيد وجهه وبجواره امراة ذات ملامح طيبة وفجأة دخل عليهما شاب وسيم ذو عينين حادتين من صفته الغرور والبرود بدر : وهو يقبل يد جده ويد امه : صباح الخير الجد والام : صباح النور الجد: ايه يابنى هتروح الشركة دلوقتى بدر بجدية : اه ياجدى علشان متاخرش واشوف اخر الاخبار ايه
عبد الحميد : ربنا يسهلك يابنى بس خد بالك يابدر بالراحة على الموظفين ومتجطعش عيش حد الواحد بجى وراه كوم لحم يابنى بدر: كلامك على راسى ياجدى بس لو حد غدر يبقى يقول على نفسه يارحيم واللى بيعمل شغله بالمظبوط بديله حقه وزيادة صباح : يابدر يابنى هنية وبنتها جايين النهاردة اعمل حسابك ترجع بدرى بدر بزهق : كويس انك قولتيلى علشان اعمل حسابى واتاخر وابقى قوليلهم اى حجة دول ناس حشرية وانا مبحبش حد يدخل فى شؤونى او يفرض نفسه عليا
صباح بحنية : بس يابنى دى خالتك وبنتها وليهم واجب عليك بدر وهو ينهى الموضوع : البيت قدامهم اهو اكل وبياكلو نوم وبينامو اعملهم اكتر من كده ايه اجى اعزفلهم بيانو يلا سلام عليكم صباح : اه يابن بطنى محدش بيقدر عليك عبد الحميد بضحك : عنده حج ياصباح بصراحة البت لي لى بنت هنية دى مبطيجهاش بت لازجة كده ورامية نفسها كده وكفاية اسمها اللى لسه لحد دلوجتى بتلخبط فيه
صباح : هههههههههههه …………………………………… عند حنين و ورد فرحة : اه يانى ياما اه ورد: اخيرا خلصنا انا هنجت اااااااااااه