علام: حامل من عدوى فرحة بجدية: بدر مأذنبش بحاجة ياجدى عمره ما أذانى فى حاجة عوضنى عن حنان الاب والام كان جنبى فى وقت كنت محتاجة حد يضمنى ويقف جنبى ورثنا من المحلين بتوع ماما وبابا هو اللى رجعه لينا بعد لما قريب ماما سرقه ونصب علينا فيه بس سامحنى ياجدى ماتنكرش ان انت السبب فى انه يتشرد هو وعيلته كنت عايزه يعمل ايه يسامحك بالسهولة دى ورد: ياجدى بجد بدر وقف جنبنا لما ماما ماتت وعمر فرحة ماشتكت منه اديهم فرصة يعيشوا حياتهم بعيد عن الكره والتار اللى بينكم
فرحة الكبيرة: عندها حج ياعلام مش تجنى عليها زى ماجنيت على حسن عمار: انا من رايي ياعمى تقعدوا مع بعض وتصفوا حسابتكم وتتصافوا وخصوصا ان بقى فيه طفل بينهم علام وقد بدأ يلين: يعنى انتى لسه رايداه فرحة بخجل: ايوا ياجدى وصدقنى بدر طيب اوى علشان خاطرى حاول تتصافى معاه وتسامحوا بعض علام وهو بيكلم الحارس: جوله يدخل بدر بصوت رجولى: السلام عليكم الجميع: وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته علام من غير نفس: اتفضل
بدر راح قعد جنب فرحة: شكرا بدر فضل ساكت شوية وبعدين قال : انا عايز مراتى وابنى ياعلام فرحة انصدمت سكت دهرا ونطق كفرا ده اللى انا عمالة اقولهوله واحفظهوله وفى الاخر يقول علام بصت ليه بغيظ وبعدين ضربته فى جنبه وقالت من تحت ضرسها: باين عليك عايز تتطلع على نقالة بدر وهو بيرد عليها بصوت هادى: هتتحاسبى على الضربة دى فرحة : بقى كده بدر بعند: ايوا علام بغضب: ماتركز معايا هنا خير يابشمهندز عايز ايه طلباتك
الاتنين اتخضوا من صوت علام اتعدلوا فى مكانهم اما ورد وعمار كاتمين الضحكة على شكلهم بدر بجدية: بص ياحاج انا عايز مراتى وانا مسامح فى حقى علام بصدق: انا دورت عليكم علشان ارجعلكم ارضكم بس لقيتكم مشيتوا من البلد وانا موافق خصوصا ان بقى بينكم ولد بدر فى نفسه مش لازم اضيع وقتى فى حاجة عدت فرحة وابنى اهم حاجة عندى دلوقتى: خلينا ننسى اللى فات ياعمى علام: عندك حج يابنى وخصوصا اننا بجينا عيلة دلوجتى
بدر: اكيد طيب ياعمى اسمحلى انا هاخد مراتى ونروح بيتنا علام: ان شاء الله بس مش دلوجتى انا عازم اهلك كلهم وعلى راسهم عبد الحميد وان شاء الله لما يجوا هنا هسلملوا الارض بتاعتكم بدر : ملوش لزوم ياحاج علام بحزم: لا ده حجكم ولازم تاخدوه بدر: اللى تشوفوا عمار تدخل: عن اذنكم ياجماعة احنا هنسافر النهاردة ان شاء الله فرحة الكبيرة بحزن: ليه يابنى انا ماصدجت انكم بجيتوا حواليا
عمار بحرج: معلش ياحاجة علشان الاجازة اللى انا اخدتها من الشغل خلصت ورد: متخافيش ياستو ان شاء الله هنيجى كل اسبوع وفى الاجازات علام: خلاص اللى تشوفوه :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: ::: ورد بحزن: عمار انت لسه برضو زعلان منى ومش عايز تكلمنى عمار: انت اللى مصممة تزعلينى ياورد انتى ليه مش حاسة بيا ورد بيأس: عمار ده رزق ربنا بعتوا لينا وانا مستحيل ارفضوا عمار: بس ده هيضيعك منى وانا مش مستعد اخسرك انتى لسه مش عارفة انتى ايه بالنسبالى
ورد: دى فرصتنا الوحيدة ياعمار افهمنى لو نزلته مش هيبقى ليك اولاد هتعيش وحيد طول عمرك عمار وهو يمسكها من ذراعيها: الولد اللى مش منك انا مش عايزه كفاية عليا انتى انتى بنتى وزوجتى وكل حاجة ليا هنتبنى اى طفل المهم تكونى معايا ورد وهى تدير رأسها قالت: مش هاقدر ياعمار ده ابننا مش هقدر انزله واقتل روح بريئة عمار بغضب: ماشى ياورد خلي عنادك ينفعك
طول الطريق عمار سايق وهو مكشر وزعلان انها مش راضية تقهم وجهة نظره هو مش عايز اطفال من غيرها عمره ماشتكى ليها ازاى هيقدر يعيش من غيرها مين هيصحيه لصلاة الفجر مين اللى هيفهمه من نظرة عينيه مين اللى هيهون عليه المشاكل ليه مش قادرة تفهم انه ادمن وجودها فى حياته :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: بدر خلى السواق يجيب جده ومامته لحد بيت علام وفهمهم ان المشكلة خلاص اتحلت وعلام عرف غلطه وعايز يرد الارض ليهم من تانى
علام بخجل: انا اسف ياعبد الحميد كان شيطان وانا جريت ورا طمعى عبد الحميد بصدر رحب : المسامح كريم ياعلام خلينا ننسى اللى فات احنا اولاد النهاردة علام: وده عشمى فيك ياعبد الحميد طول عمرك طيب وجلبك كبير وده ورج الارض بتاعتكم عبد الحميد: خلاص ياعلام احنا بجينا اهل علام: علشان خاطرى خد ارضك علشان ابجى مرتاح عبد الحمبد: ماشى الامر لله صباح وهى تحتضن فرحة: وحشتينى اوى يافرحة البيت كان وحش اوى من غبرك
فرحة : وانتى وحشتينى اوى ياماما كان غصب عنى المهم دلوقتى اننا بقينا مع بعض فرحة الكبيرة: منورانا ياصباح فرحة حكت ليا عنك كتير صباح: فرحة دى بنتى اللى مخلفتهاش فرحة: ربنا يجمعنا على الخير دايما الجميع: يارب ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: عمار لسه راجع من الشغل وكان زهقان ومتضايق لانه راح لمامته وبرضوا رافضة تكلمه لقى ورد مستنياه ابتسم ليها ولما افتكر وضعهم كشر ومشى علشان يدخل جوا سمع ورد بتقوله ورد: حبيبى مش هتاكل
عمار وهو بيسد الباب وراه جامد: لا مش عايز اطفح ولا اقولك هدخل اتخمد احسن ورد دمعت من كلامه اول مرة يتكلم معاها كده عمره ماكان قاسى او زعل منها زى المرة دى فتحت الباب لقت عمار نايم وحط دراعه على عينه قعدت جنبه وقالت بدموع: انت مش قلتلى عمرى ماهكون السبب فى ان دمعة واحدة تنزل من عينك عمار بص ليها