لهفه بخجل:بس بقى..هقوم اجيب الاكل..عاصم هو انا ممكن اروح معاك الشركه
عاصم بضحك:ياربى متجوز طفله..حاضر ماشى
لهفه قامت قعدت تتنطط وتسقف زى الاطفال
عاصم بضحك:احنا رايحين شركه مش رايحين نتفسح
لهفه بضحك:بالنسبالى فسحه
عاصم:طب تعالى ننام عشان نصحى بدرى
جريت لهفه ونامت فى حضنه تانى يوم عاصم صحى لاقها صحيه وكلها حماس ابتسم بشده
لهفه:يلا قوم عشان نروح الشركه
عاصم بابتسامه:حاضر ي ستى..نفطر بس الاول طيب
لهفه:ماشى..مسكته من ايده وكانت مستعجله اوى وعاصم كان بيضحك عليها
..
*الفصل 18* راحو الشركه وكانت عماله تتفرج ع الشركه بانبهار ومسكه ايده وكلهم طبعا عمالين يبصوا جامد خصوصا الرجاله عشان جمال لهفه ملفت اوى..دخل بيها المكتب عاصم بضيق:ايه اللى بيحصل بره ده
لفت ايديها حولين رقبته
لهفه بدلع:اعمل اى هما اللى بيبصولى
عاصم:طيب تعالى اقعدى اعدها ع الكرسى وراح يقعد ع كرسى المكتب الرئيسى راحت وراه وقعدت ع المكتب وحطت رجل ع رجل قصاده عاصم بابتسامه:شكلى مش هعرف اشتغل واروحك ع طول
لهفه:مش هعمل حاجه الا دى
عاصم:ايه هى
امسكت وجهه بايديها الاثنين وقبلته برقه
عاصم بتماسك:لهفه احنا فى الشركه
لهفه بدلال:اعمل اى ما انت كل يوم ترجع تعبان ومبلحقش اقعد معاك
عاصم:والله انا هعوضك..بكره اجازه ع فكره
لهفه بفرحه:هييييييه
ضحك عاصم بشده..قام من مكانه واقترب من وجها وقبلها.. وحملها بين يديه وذهب للجلوس ع الاريكه ومازال يقبلها..بعدت عنه وتسطحت ع الاريكه وهو فوقها..ظلوا ع هذا الوضع..الا ان رن التليفون بعد عنها
..ورد على المكالمه عماد:رئيس الصفقه الجديده جه يا فندم
عاصم:اه دخله..بعد ما قفل..خدى التليفون اتسلى بيه
لهفه بفرحه طفوليه:هيييه..بحبك اوى
عاصم بحب:وانا كمان
ظلت تلعب بالتليفون كانها طفله عشر سنين وهو مستمتع بالغرجه عليها..دخل رئيس الصفقه ودا اول ما دخل عينيه جت على لهفه و سرح فيها وعاصم لاحظ عاصم بضيق:اتفضل قعد
الشخص:ها..اه اسف
عاصم بجديه:قول اللى عندك
الشخص:انا عبدالرحمن محمود رئيس الصفقه الجديده..ان شاء الله الشغل يعجب حضرتك
عاصم:اكيد هنبدا امتى
عبد الرحمن مركزش معاه وبص للهفه
عاصم بغضب:انت معايا
عبدالرحمن:اه اه مع حضرتك..معلش بس مين العسوله ديه بنت حضرتك
عاصم بغضب اكثر:بنتى دى مراتى
عبدالرحمن بصدمه:مرات حضرتك
لهفه بانزعاج:يووووه خسرت
*رغم فرق السن*
*تكمله الفصل18*
عاصم هنا كان هيضحك من تصرفها بس شاف عبدالرحمن يبصلها باعجاب رجع لغضبه تانى عاصم:اظن انك سمعت قولت اى
عبدالرحمن:ايوه بس ازاى مرات..
عاصم بصوت عالى:انت مالك انت ازاى..انت جاى شغل وبس
اتخضت لهفه من صوته
عبدالرحمن بحرج:انا اسف حضرتك..هنبتدى من بكره ان شاء الله..بعد اذنك خرج عبدالرحمن بسرعه من المكتب..عاصم نفخ جامد..لهفه حبت تغير الجو لهفه بتذمر:كده ينفع يعنى اخسر للمره التانيه فى اللعبه
ضحك ع اللى بتقدر تغير موده ف ثانيه
عاصم بضحك:لعبه اى ي لهفه بس..انا متجوز طفله
لهفه بزعل:انا مش طفله
راح قعد جنبها وهى استمرت فى اللعبه
عاصم:قوليلى انتى معكيش موبايل
لهفه بحزن:كان معايا بس كسرته ميت حته لما كنت قاعده عند ماما
عاصم:طب دقيقتين وجاى
لهفه :ماشى راح عاصم عند عماد
عاصم:عايزك تنزل السوق وتجبلى احدث تليفون ممكن تلاقيه..اه ولفه كده بطريقه حلوه كده وانا واثق من زوقك
عماد بابتسامه:حاضر يا فندم
نص ساعه وعماد دخل بالهديه
عاصم:سيبها واتفضل انت..لهفه هاتى التليفون وشوفى هديتك
ع طول سابت التليفون وبدات تفتح الهديه واتفاجت بان تليفون حديث جدا
لهفه بفرحه:الله دا عشانى انا
عاصم بابتسامه:اكيد
حضنته جامد اوى
لهفه:بحبك اوى بحبك اوى بحبك اوى
عاصم بمشاكسه:انا كده هتخنق وهمـ,ـوت
بعدت عنه..انتى علقتى ولا اى
لهفه بدموع:لا بس فرحانه اوى
عاصم:ليه دموعك بس
مسح دموعها..اوعدنى مشفوش دموعك تانى ابدا
لهفه بابتسامه:اوعدك
*رغم فرق السن*
*الفصل 19*
لهفه:عاصم هروح لهنا ونيهال
عاصم بمشاكسه:سيبيهم هترخمى عليهم
لهفه بدهشه:انا برخم..بلاش انت
عاصم:قصدك ان انا رخم
لهفه بثقه:اه
قام بسرعه عشان يمسكها ملحقش طلعت هى من المكتب وضحك لهفه خبطت ع باب مكتب هنا
هنا بجديه:ادخل
لهفه بمرح:الله الله بقينا عندنا وظيفه وبقينا محترمين
هنا بفرحه:لهفه تعالى
قامت حضنتها جامد
هنا:واحشانى اوى
لهفه:يا سلام ما انتى ما ساعت مشتغلتى وانتى مش معبرانى انتى ونيهال
هنا بضحك:معلش الشغل بقى..تعالى نرةح لنيهال ونقعد فى كافيه
راحو عند مكتب نيهال و وافقو قدامه
لهفه:مين ده
هنا:دا حازم اللى بيدربها
لهفه بابتسامه:اها قولتيلى
لهفه زقت الباب جامد ودخلت وهما اتخضو
لهفه بابتسامه:سورى هناخد نيهال سويه
حازم:اه اوى اوى اضلا دا معاد الاستراحه..عن اذنكو
نيهال بحب:واحشانى..كملت بغيط مش تخبطى الاول خضتينا
لهفه بغرور:دى شركه جوزى اعمل اللى انا عايزاه
نيهال بضحك:مااااشى
لهفه بخبث:سمعت مقابلتكم الاوله وكان فى ابتسامات متبادله ها
هنا ونيهال:عرفتى منين
لهفه:العصفوره قالتلى
هنا:والله ما فى حاجه بس مساعده
نيهال:اه بالضبط كده مش اكتر
لهفه بابتسامه:بكره نشوف..بصو عاصم جابلى اى..طلعت الموبايل
هنا بحب:مبروك عليكى
نيهال بسرحان:عايز حد كده يفاجئنى كل شويه ويبقى ملكى كده
لهفه وهنا :واى تانى
نيهال:ها ولا حاجه
هنا:عندك حق ي نيهال والله
لهفه بضحك:انتى كمان..بنات حسه ان ايامنا الجايه كلها هتبقى حلوه لينا كلنا
هنا ونيهال:يارب
رن تليفون لهفه وابتسمت لما شافت الاسم..حبت ترخم شويه عاصم:الو
لهفه بدلال:الو مين معايا
عاصم باستغراب:مين معاكى مش عارفه صوتى يا لهفه
لهفه:ما تخلص بقى وتقول مين الله
عاصم:لهفه انتى عارفه ان انا عاصم
لهفه:اااااه..عايز اى
عاصم:تعالى عايزك شو
*رغم فرق السن*
*تكمله الفصل19* عاصم:تعالى عايزك شويه
لهفه:اوكى جايه..هقوم بقى ي بنات
هنا بمرح:ماشيه معاك ي عم
نيهال بمزاح:الله بسهلو
ضحكت عليهم لهفه ومشيت لهفه مكنتش عارفه ترجع مكتب عاصم..فخلت حد من الشباب يوصلها..عاصم شاف نظرات الشاب اتجنن قام مره واحده
الشاب:اهو مكتب عاصم بيه