رحيم باستفزاز : اه عادى.
رحمه : ترضي علي اختك كده واحد يقولها يا ورقه عرفي يا غصب عارف ده اسمه ايه في الدين.
رحيم: دين !! والدين يسمحلك تقفى مع واحد وانتى جسمك كله باين … اخلصى انا عاوزك تختارى انهى حل.
رحمه اتكلمت بشجاعه:
انت دخلت الاوضه مستأذنتيش ومن آداب الإسلام الاستئذان وبعدها لو دخلت ولقيتني زي مبتقول كده ليك حق تتكلم والراجل اللي زيك كده ف الدين ويرضي علي أهله الكلام ده يبقي ديوث يمكن أنا غلبانه مليش حد يرضي عليا كده وكنت جايه هنا فاكره اني هعيش في امان واكل لقمتي وابقي ف حالي بس متخيلتش ابدا أن اللي مفروض كبير الحته زي مبتقول يطلع كده.
رحيم كلامها ضيقه : انا اسووووووء مما تتخيلى … اخلصى يانا ياالموت وانا مبهزرش.
رحمه : الموت.
رحيم بغموض : طيب تعالى .
( رحيم جراها وراة ونادى بصوته كله )
رحيم : حسسسسسسسسن.
( رحمه استخبت فى ضهرة وبددارى نفسها ).
رحمه برجاء : خليني البس هدومي.
رحيم بغمووض : لا وانا لما قولتلك موت .. فدوقى العذاب الاول على ايد رجالتى وبدام انتى رفضتينى يبقا رجالتى اولى بيكى مش انا ديوث يبقا تشربى علشان تتعلمى ازاى تقوليلى كلمه زى دى … حسسسسسسن .
رحمه بتسرع : انت فعلا ديوث.
(رحيم لف ليها بغضب وضربها قلم على وشها وقعها على الارض ).
رحيم بغضب : ما تخرسى يابنت ال******* ….
اوعى تكونى يا حيلتها مش عارفك مين … لا عارفك انتى مين وجايه تهببى ايه …. مش انتى رحمه عبد الله الحديدى صحفيه فى جريدة الايام فى قسم الفن وعلى الرواى الوسخ بعتك هنا وهو عارف انك هاتدخلى مزاجى …انتى يابت متعرفيش مين هو رحيم الشامى انا بقا هازعلك على امك الحلوة سوسن هانم وهاكسرك … علشان تتعلمى الادب.
رحمه الدم سال من وشها وعيطت : ولما انت عارف كل ده مش راضي تسيبني ليه وانت عارف اني جايه غصب
وامي ذنبها ايه هتتشطر علي الستات.
رحيم مسك شعرها بعنف : قولتلك اخرسى ….
انا هنا مفيش حاجة تحصل من غير اذنى …انا رحيم الشامى …. واه بتشطر على الستات …. انا عاوزك تغلطى كمان وكمان علشان تطلعى من هنا على قبرك مع امك.
رحمه بتعيط جامد : ملكش دعوة بمامى ملهاش ذنب أنا جيت هنا غصب عني مديري غصبني علشان علي عمل حادثه وهو كان بيكلمني لما دخلت الاوضه وبيقولي أنه بعتني قاصد.
رحيم : مبيهمنيش … انتى غلطتى ولازم تتعاقبى … حسسسسسن.
رحمه بضعف : طيب عايز ايه وملكش دعوة باامي ملهاش ذنب.
رحيم : خلاص عرضى فات ومات …. انتى دلوقتى فى تعداد الموت.
رحمه بدموع:
بالله عليك مامتي لا عايز ايه وانا هعملهولك.
رحيم زعق : مش عاوووز مش انا ديوث خلاص بقا … اطلعى من دماغى.
( حسن جه دخل فاجأه لان الحراس اتصلوا عليه وقالوا ان الكبير رحيم بينادى عليه وشكله بيزعق ومضايق جة جرى ودخل فاجاه وشاف رحمه ولبسها ومرميه فى الارض تنح من جمالها …. رحيم شافه دخل فاجاه اتعصب وقومها بسرعه وخبها فى حضنه وعطاله ضهرة … رحيم بيكلم حسن وهو مديله ضهرة ).
رحيم بعصبيه : انت يا حممماااار من امتى بتدخل مقرى من غير اذنى .
حسن وهو بيحاول يبص على رحمه : ماهو ….
ماهووو انت ناديت عليا .
رحمه بتترعش وبتهمس لرحيم : خليني البس هدومي.
رحيم ضامها اكتر لحضنه : اطلع برة يا كلب واياك تفكر تدخل هنا تانى خبط لزق كدة …. الا وقسم بربى هاولع فيك فى وسط الحارة.
حسن بخوف :طيب .. هى البت دى غلطت محتاجه تتربى الرجاله جاهزة.
(رحمه فقدت وعيها وفي دماغها أن رحيم خلاص هي هيسلمها لرجالته….. رحيم حس بتقلها على صدرة وان رجليها مش شايلها رفع وشها براحه وهى فى حضنه …لقاها مغمى عليها ).
رحيم : انت يا كلب اطلع هات الدكتورة سما بسرعه …متتأخرش .
( رحيم استنى لما حسن طلع وشالها بسرعه وجرى بيها على الاوضه بيحاول يفوقها ببرفان من برفاناته ).
رحيم بعصبيه : يووووة فوقى.
رحمه فاقت وبصلته بزعر : بالله عليك ماما لا هعمل اللي انت عايزه بس ماما لا.
رحيم بخبث : اعتذرى عن كل الكلام اللى قولتيه.
رحمه بضعف : أنا اسفه.
رحيم قرب منها وبص فى عنيها : عسل يا رحمه ..طول مانتى عسل ومبطوليش لسانك هتاخدى عينى … انا هاتجوزك عرفى علشان متحسيش اننا بنعمل حاجة حرام.
رحمه وطت رأسها بقله حيله : اللي انت عايزه.
رحيم رفع راسها :
رفضانى ليه علشان جواز عرفى ؟.
رحمه بتوتر : مش…. مش عايزة اتجوز بالطريقه دي ولا عايزه اتجوز اصلا ولا عايزه يوم ماتجوز ابقي بعيد عن امي.
رحيم بهمس : فترة يا رحمه اوعدك اعلمك الادب انك دخلتى المنطقه برجليكى وانتى زى الساذجه وفكرتى انك هاتضحكى عليا …واعلمك الادب على طوله لسانك … وانا متعودتش اكون نفسى فى حاجة وماخدهاش.
رحمه عيطت شويه وبعدين مسحت دموعها : اللي انت عايزه بس امي ملكش دعوة بيها.
رحيم وطى عليها وهمس فى ودانها : جهزى نفسك يا عروسه … ليلتك بكرة
( وباسها فى ودانها برقه ):
افتكرى اسم رحيم الشامى كويس …. هايعلم فيكى عمرك كله . ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤💙 علقوا هنا ب 10 ملصقات برايك ونكمل بكرة ان شاءالله يلا تفاعل تفاعل بلاش كسل.
نوفيلا ( الحوت ). البارت الثانى
صباح تانى يوم
(رحمه الصدمه هتشلها فكرت ف حاجه يمكن تنجدها منه
لبست هدومها وطلعت تفتكر أوضته علي اليمين ولا الشمال بس سمعت دربه ف الاوضه اللي ع اليمين
خبطت بتوتر).
رحيم : مين ؟.
رحمه بارتباك : أنا رحمه .
رحيم : أدخلى.
رحمه دخلت ووشها ف الأرض : عايز تتجوزنى؟.
رحيم : يافتاح يا عليم … احنا على الصبح يابنتى وانا ببقا مش طايق نفسى شخصيا.
رحمه : رد عليا لو سمحت.
رحيم نفخ بضيق :
لا مش عاوز … انا قولتلك مش بتاع جواز … انا قولتلك عاوزك وبس وعلشان اوصلك بمزاج هانكتب ورقتين عرفى.
رحمه : لا عايزني تتجوزنى رسمي غير كده لا.
رحيم : ر….. ايه ياعنيا .. رسمى … مكنش يتعز .. قال رسمى قال …رسمى دة ياعنى يمين وانا مش يمين انا شمال يا كونتسه.
رحمه : هو ده اللي عندى يا رسمي يا بلاش واعمل اللي انت عايزه ربنا معايا مش هيسيبني.
رحيم سكت لثوانى فكر وحس انها بتعجزة : ومالو يا كونتسه رسمى رسمى.
رحمه بقهر : وعايزه فرح.
رحيم اتاكد انها بتعجزة فعلا : حاضر … وربنا لعملك احلى فرح … اه منا مش اى حد بردوا … انا رحيم الشامى.
رحمه بنرفزة : هو انت معندكش الا كلمه رحيم الشامي …..رحيم الشامي.
رحيم باستفزاز : اه انا رحيم الشامى … واه الكلمه دى على لسانى وهاقولها دايما … دة انتى ممكن تقوليها من كتر حبك فيها.
رحمه : أنا احبك انت.
رحيم : امممم هاتحبينى وهاتشوفى … اخلعى بقا علشان ورايا طالعه على العيال اشوف اراد المحصول.
رحمه بعدم فهم : محصول ايه؟!.
رحيم :
الهيرون يا قلبى ..اشوف الشغل ماشى ازاى …اخفى بقا.
رحمه ماشيه من قدامه عايزه تموته أو تموت نفسها : ليه أنا يا رب ليه أنا ربنا يسامحك يا علي ربنا يسامحك.
*********************
(رحيم خرج وراح لرجالته اللى كانوا واقفين بيتكلموا على رحمه وجمالها واول ما شافوا جاى عليهم سكتوا … رحيم لو سمعهم مش هايترردد لحظه فى قـ,ــ,ـلهم .
رحيم شك فيهم) .
رحيم : كنتوا بتتكلموا فى ايه ولما شوفتونى جاى اتخرستوا .
: مش حاجة ياباشا واقفين بنتسلى مش اكتر .
رحيم :
اممممم …بتتسلوا ..طيب يا حيلتها منك له اخبار الايرادات ايه ؟؟.
حسن : زى الفل يا باشا وكل حاجة تمام … تأمرنا باى حاجة تانيه .
رحيم : اممم فى واحد اسمه على الرواى …عاوزك تجييبه وحطه فى المخزن القديم .
حسن : أمرك يا باشا .
رحيم : عاوزك تجهزلى ليله بكرة ولا الف ليله وليله ….بكرة هايبقا فرحى …فرح رحيم الشامى .
( الصدمه لجمت الكل ووقفوا تنحوا ).
رحيم : مالكوا تنحتوا ليه ؟؟
حسن بصدمه : ها يا باشا ولا حاجة .. بس فرحك على مين لامؤاخذة .
رحيم : مع انها حاجة مش تخصك … بس انا هاريح فضولك … على البت بايعه الكبدة .
حسن بتسرع : المزة .
رحيم مسكه من رقبته وتقريبا خنقه وكان بيطلع فى الروح ).
رحيم بغضب : مزة اما تلهفك … حسك عينك اشوفك بتبص ناحيه المقر …هاطلع عينك .
حسن بيتكلم بضعف : هاموت يا كبير.
رحيم زقه فى الارض : الكلام ليكوا كلكوا … اللى هايبص الناحيه دى … هاقـ,ــ,ـتلوا وقدام الحارة كلها ….جهزوا بكرة للفرح واعزموا كل التجار … عاوزاها ليله محصلتش.
واحد من رجاله : امرك يا كبير .
رحيم : انت يا حمار ياللى اسمك حسن قوم كدة وجبلى مأذون على بليل هانكتب الكتاب .. وابعت الزفته سماح كوافيرة الحته تمكيجها .
حسن بضعف : كح .. كح .. حا … حاضر.
( حسن اتحرك وقام جاب سماح الكوافيرة لرحيم ).
حسن : اهى سماح يا كبير.. اروح انا اشوف حوار المأذون
رحيم : روووح انت.
سماح بتاكل لبان : امرك يا سى رحيم .
رحيم بصوت واطى : لا انا لازم امنع دخول اللبان دة الحارة … منا مش هاستحمل قرفهم دة كتير.
سماح بتتصعب :
سلامه النظر يا سى رحيم بتبص فى الارض وبتكلم مين .. انا واقفه قدامك اهو .
رحيم : معاكى منديل يا بت .
سماح : لا والنبى ما معايا … فى كم العبايه وبتصرف .
رحيم : يلعن ابو قرفك يابنت ال *****.
سماح : نعم يابيه …نعم جايبنى من شغلى علشان تسألنى على منديل .
رحيم بعصبيه : بطلى اكل لبان … انا جايبك علشان تمكيجى عروستى فرحى بكرة .
( سماح رقعت زغروطه مصريه اصيله ).
سماح : الف ينهار مبروك … عروستك دة انا هاظبطها هاخليها مزة .
رحيم :
هى اصلا مزة .. مش محتاجاكى بس علشان مبيقاش اسمى قصرت .
سماح شهقت : انت تقصر … ياخرابى يا سى رحيم …دة انت مشاء الله عليك على قلبك فلوس زى الرز .
رحيم خمس فى وشها : خمسه فى وشك يا قرارة والله انا خايف عليها لترقعيها عين توديها فى داهيه .
سماح : دة انا عينى حلوة …. امى على طول بتقولى عينك شديدة يابت يا سماح .
رحيم : اه بتجيب من اول نظرة … صدقت امك .. يالا الله يجحمها مطرح ما راحت ….
انتى هاترغى معايا يالا … يالا يابت ادخلك عليها .
( رحيم دخلها البيت …ونادى على رحمه).
رحيم : رحمممممممممممه.
(رحمه خرجت من اوضتها ع صوته اللي زي الواد اللي بيحي العلم في طابور المدرسه )
رحمه برقه: نعم.
سماح شهقت : يالهوى ايه الحلاوة دى … دى لهطه قشطه.
رحمه بتبص لرحيم : مين دي؟!.
رحيم بهمس : دى اللى هاتجيب اجلك قبل ما اتجوزك .
رحيم اتحرك ناحيه رحمه ولم شعرها : بصى يا سماح متنحيش اوى كدة … متجيش ناحيه شعرها هو عاجبنى …لا بصى متجيش ناحيتها اصلا .
سماح بتبصلها من فوق لتحت واتحركت ناحيه رحمه : دى نملس عليها تدينا شويه حلاوة.
رحمه شهقت وقعدت تكح لغايه عيونها بقت حمرا ودمعت : ميه ميه.
(رحيم اخدها فى حضنه وقعدها على كرسى وقعد هو على ايد الكرسى وبص لسماح)
رحيم : اتحركى يا زفته .. جيبلها ميه ….هاتموت منى قبل ما اتجوزها.
سماح جريت على التلاجه جابت ميه : اتفضلى يا مزة .
رحيم شد الميه من ايديها : اشربى يا رحمه … اشربى براحه .
رحمه شربت وبدأت تاخد نفسها : مين دى عايزه ايه؟!!.
سماح :
انا ياست الكل ..سماح اشطر كوافيرة فى المنطقه دى .