كان علام سيتقدم لها ولكن يد بدر اوقفته صرخ به: مكانك ياعلام ايه اللى جابك اطلع بره منصور تدخل : احترم نفسك اتكلم بادب ده فى سن جدك
تجاهله بدرقال بصوت عالى والعروق قد ظهرت فى وجهه من شدة العصبية : هو كان احترم حد علشان احترمه شرد اهلى كان السبب فى موت ابويا اللى زيه ميعرفش الأدب انت عارف احنا عانينا اد ايه عارف كم مرة كنا بنام من غير أكل عارف انا اشتغلت كام شغلانة علشان اعرف اكل وقال وهو يشير الى والدته عارف الست دى اشتغلت فى البيوت وانطردت كام مرة علشان مش نمد ايدينا هقولك ايه ولا ايه اطلع بره بيتى ياعلام انا باغلي
علام بجمود: مش قبل ماخدها معايا تحرك نحوها فى حين اختبأت هى ورا بدر بخوف مما يحصل انها لا تفهم شيئا اما بدر احكم قبضته على يديها علام بحزن: بتتحامى من جدك فى عدوه فرحة باستغراب : جدى مين وعدوى مين علام : انا جدك يافرحة ابو ابوكى ابوكى حسن امك هربت بيكم وبدر اتجوزك علشان ينتجم منى لانى ظلمت اهله زمان وكان بيتصل عليا وبيجول انه هيتجوزك وبعد كده هيطلقك ويرميكى
نظرت اليه فرحة بضياع: انت بتقول ايه بدر امسك بيديها بين يديه قال بلهفة : صدقينى يافرحة انا فعلا فى الاول كنت ناوى على كده بس ا قاطعته فرحة بدموع مش قدارة امسك دموعي: كنت ناوى يعنى انت اتجوزتنى علشان تنتقم من حاجة انا مليش ذنب فيها ثم نزعت يديها من بين يديه اما بدر كانت دموعها كسياط كالجمر تحرق فى جسده ولكن ماهذا ان روحه تسحب منه لم يعى الا ويديها تخرج من بين يديه وهنا أدرك انه سيفقد روحه هنا أدرك أنها النهاية
في خآطري لك كلمه ! مـآهي من الخآطر و بس إلــآإ من أعمممآق الحنين أنت واحححححد ممماااااااااااا تحسسس ……………………….. مممماااتحسسس …………………………………. مممماااا تحسس